de kracht van de strijkende man.

Vandaag  heb staan strijken. (Je leest het goed . ja, ja, ik ben een kerel die voor zijn vrouw staat te strijken.)  Terwijl ik dat deed en wat dingen overdacht die  er allemaal hebben plaats gevonden en waarbij ik ook nog eens een en ander aan het lezen was,( Oei, begin ik nu  steeds meer vrouwelijke trekjes te vertonen en ga ik nu zelfs meerdere dingen tegelijk doen?  ai, ai ai!)kwam ik op het punt dat ik wou gaan bidden, maar tegelijk is het gebed een punt waar ik soms nogal moeite mee heb. ik ben dus een strijkende man, maar ben ik ook een biddende man?

Niet met gebed op zich hoor, maar met hoe mensen  vaak omgaan met gebed. ik trouwens zelf ook vaker dan me lief is.  is het niet zo dat veel gebed is gaan lijken op een verlanglijstje? Is het niet zo dat veel gelovigen zelfs niet eens meer helder hebben wat gebed nu nog daadwerkelijk inhoudt?  Vraag ik zelf  niet gewoon te veel aan Pappa? 

Vragen staat vrij… toch?

Ik geloof  dat we  onze Vader alles mogen vragen, dus vraag je niet te veel. Ik weet dat ik in mijn blogs schrijf  over oprechtheid en dus ook over oprechtheid in gebed. toch wil ik hier verder over nadenken en dan zie ik  dat wanneer we bidden God ons vaak  juist niet geeft waar we om vragen.  Kritisch? Ik geloof het niet.  ik geloof dat wanneer we werkelijk met God in gesprek zijn, dat gaat  volgens mij veel verder dan wat  door ons geformuleerde wensen, vragen en opsommen van dingen die al dan niet goed gaan in ons leven, dan komen we tot de kern.

Ik geloof dat gebed  veelal is het uiten van onze emoties, onze gevoelens , onze verlangens, onze frustratie, onze  diepste geheimen, onze houding, onze…  althans zou het dat niet moeten zijn? is het niet waar we in wezen naar verlangen?  is het niet zo dat God juist degene is die ook naar ons verlangt , meer nog dan wij naar Hem verlangen?  ik kan me dat niet goed beseffen.

In relatie tot elkaar

Ik geloof dat gebed relatie is. in relatie gaat het om respect en respect toon je niet door  alleen maar ja  te knikken en  achteloos dingen te accepteren van elkaar.  ook niet dat we overal blij mee zijn wat de ander doet. We begrijpen elkaar soms ook niet in een relatie. Al begrijpt in deze relatie God ons wel, omdat hij onze maker is, maar wij begrijpen maar weinig van Hem. 

Ik geloof dat wanneer we God oprecht zoeken en Hem ontmoeten we  tot de kern  zullen komen van ons verlangen.  echter veelal roepen we tot God , haal ons uit deze situatie. Red mij van deze kwelling.  Laat me niet alleen. Geef me rust.  Helaas is het gevolg soms juist dat wat we niet krijgen wat we  verlangen in eerste instantie.  Tegelijk moet ik erkennen dat juist die  kwelling ,die onrust die boosheid, die frustratie, vaak   datgene is waar ik  zo vaak doorheen heb moeten gaan om helder te krijgen wie God voor mij is en waar ik als mens zo intens naar verlang.

Wij mensen verlangen er naar  om altijd maar vrolijk en onbekommerd door het leven te gaan en wanneer ons iets overkomt moet er schijnbaar een schuldige worden aangewezen en God is daarvan soms de dupe.  Ik denk dat God  niet zo’n moeite heeft met onze gedachten daarin, maar wel met hoe we er  mee omgaan. Vooral als we ons totaal tegen Hem keren. Ik geloof dat God  ons wil leren dat we onszelf moeten leren overgeven aan datgene wat Hij voor ons heeft bestemd en niet wat wij zelf denken dat goed  voor ons is.

We willen dikwijls graag  door de moeite heen gaan met een lach, maar  vaak is het juist zo dat de periodes in ons leven waarin we het  moeilijk hadden en waar we  enorm hebben lopen janken we dichterbij Gods vaderhart gekomen zijn.  denk er maar eens over na.  Hoe vaak zien we het niet dat mensen die een geliefde verloren hebben dat ze in hun verdriet  toch ervoeren dat God bij hen was. Hoe vaak zien we niet dat  mensen  die toegeven aan hun pijn en teleurstelling in het leven juist tot genezing komen. 

Mooie woorden die alles ontkennen?

God wil niet dat we in ontkenning leven  en ook niet  dat we op allerlei manieren en in prachtige zinnen Hem aanbidden, maar Hij verlangd er juist naar dat we in ons hart tot hem komen. niet voor niets zegt Jezus dat we onze binnenkamer moeten opzoeken. We mogen  tot onszelf komen. tot de kern van wie we zijn.  wanneer we bidden  voor de ander, wanneer we  alleen maar laten horen wat men van ons verwacht , zijn we dan nog onszelf? 

Ik bid op dit moment dat we daadwerkelijk onszelf  durven laten zien.  om zo misschien niet te komen tot  wat we  allereerst denken te wensen, maar wel tot dat waar ons hart  in wezen naar verlangt.  namelijk wie zijn wij en wat is ons doel in dit leven. Jezus is niet voor niets naar deze aarde gekomen . Hij ging dwars door de diepste dalen. Hij liet ons zien dat er hoop was dwars door  zware tijden heen. Hij heeft voor ons  een plaats bereid. Een  kamer in zijn huis. Waar we hem mogen ontmoeten  zo vaak we willen en n u al mogen we  wanneer we onze binnenkamer betreden een beetje ervaren van wie hij is en Zijn liefde ervaren in relatie.

Wij willen Hem ontmoeten…

We mogen kwetsbaar zijn, en transparant. Een plek die niemand ons ooit kan roven. Een rustplaats , een plekje van ons en onze geliefde. Een stille, heilige plek. Een plek voor bij onze gedachten, gevoelens en emoties, maar  zo dichtbij dat Hij tastbaar word op momenten dat hij  zo onaantastbaar  voor ons lijkt.  Hij is er wanneer we Hem oprecht willen ontmoeten en Hem zoeken in alle eerbied en ontzag, maar vooral ook gewoon zoals we zijn. als een kind bij de Vader op schoot.

Misschien durf je de Bijbel  een open te slaan, dan zul je zien dat God een hoorder is van gebed, maar tegelijk zul je ontdekken  dat geen van zijn kinderen het gemakkelijk heeft gehad.  God onthoudt ons dus niet automatisch  van alle ellende. Sterker nog veelal komen we juist in hele ellendige situaties terecht om  daar nog meer te leren over hoe  God onze ellende kan gebruiken om anderen  te laten zien dat er veel van  wat wij als ellendig zien juist  zorgt voor een doorbraak waarbij soms tranen gepaard gaan, maar waarbij we ook mogen ontdekken dat we  er niet allen voor staan en dat Hij er voor ons is en  dat er mensen zijn die  in dezelfde soort situaties gezeten hebben.

zo zie je dat God een God is van relatie, in de donkerste  momenten zien we  juist dat wij niet zonder  relatie kunnen. Wij kunnen gewoon kortweg gezegd  niet zonder God  en weet je wat daar zo mooi aan is… God wil ook niet zonder ons zijn en is in Jezus Christus zelf naar deze aarde gekomen  om dat aan ons te laten zien. Hij heeft er alles voor over om ons te dienen. wat heb jij er voor over om Hem te dienen? Ik geloof werkelijk in gebed, en ik geloof in relatie, ik geloof dat God mij wil ontmoeten. Heer, ik kom tot U, …

2 gedachten over “de kracht van de strijkende man.

  1. papa,

    dit is echt een heel mooi stukje!
    en je hebt gelijk, bidden is soms net een verlanglijstje, maar ishet ook niet zo dat mensen meer denken aan wat? als aan de dingen waarvoor ze zouden kunnen danken?

    gnege je bnt vast verrast dat ik een reactie schrijf, maar ik heb tot nu toe als je blogs nog gelezen hoor;)

    je dochter.

    Like

    1. ik ben niet verrast, ik vind het leuk. ik hoop dat je er iets in herkent. ik schrijf immers over wat mij raakt en wat er zich zoal afspeelt in mijn leven. en dus ook een over jou en een stukje van jouw leven met mij. ik hou van je al zit een heel stuk van je verwijderd. een hele kamer kan een enorme afstand zijn hoor. 😉

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s