Pieken en dalen

Jarenlang ben ik op zoek geweest naar erkenning en soms doe ik dat stiekem nog.  Ik was altijd bezig de beste proberen te zijn in de dingen die in mijn ogen belangrijk waren.  het rare is dat de dingen  waarvan ik dacht dat ze er  niet werkelijk toe deden, juist daar ligt nu juist waar mensen mij erkennen.  En daar waar je ik het niet had verwacht juist daar heeft God mij geroepen.

 Gevallen levenswerk.

Wat kunnen we enorm bezig zijn met  het bouwen van een soort van levenswerk welke niet of nagenoeg niets waard is. ik moet denken aan een lied die mijn moeder vroeger zong bij de afwas. De zin die  me is bijgebleven zegt: Niets is hier blijvend , niets is hier blijvend alles hoe schoon ook zal eenmaal vergaan, maar wat gedaan is uit liefde voor Jezus, dat houd zijn waard’ en zal blijven bestaan….

Vreemd als ik er over nadenk dat mensen soms door een diep dal gaan voor ze hier ook maar iets van kunnen begrijpen. Wat moeten we soms veel  laten gaan waar we enorm aan gehecht zijn. ik had een prachtige woning in een redelijk dure wijk, een nieuwe auto, een eigen zaak, veel vrienden, … Ik heb behoorlijk wat voor de kiezen gehad de laatste jaren.  Uiteindelijk kwam ik erachter dat deze dingen eigenlijk niet zo belangrijk voor me waren als ik had gedacht.  eigenlijk heeft het allemaal  gewoon te veel gekost van zowel  mijn lichaam als ook van mijn geestelijk leven. Te veel van mijn tijd en energie opgeofferd en alle stoptekens genegeerd. Tot ik uiteindelijk alles aan de kant heb moeten gooien door een Burn-out. Al had ik dat  zelf nog eens  niet allemaal  in de gaten.

De stoptekens voorbij.

Soms ga ik de tekens nog voorbij.  Ik ben geneigd om mijn leven vaak te leven op het niveau van sleur in plaats van op intuïtie. God wil ons zoveel meer geven dan we veelal in de gaten hebben. Ik denk vaak in onmogelijkheden, maar God geeft ons zo enorm veel mogelijkheden zonder dat we  daarbij afbranden.  Dat afbranden gebeurt namelijk als we  teveel de touwtjes in handen denken te moeten houden. Als we luisteren naar alle andere stemmen , maar niet naar de stem van Gods Geest in ons.

Om werkelijk rust en vrijheid te ervaren heb ik het nodig om naar Gods stem in me te luisteren en niet naar alle stemmen om mij heen. Ik wil me meer en meer bewust worden van Gods stem door de Geest in mij. Ik wil de relatie met Hem niet slechts vasthouden op een bepaald level, maar groeien in kennis van wie God is en hoeveel Hij van me houdt.  Hoe meer ik me bewust ben van Zijn aanwezigheid in mijn leven des te meer stabiel ik van binnen ben. innerlijke rust al is het soms druk om mij heen. 

De veer of de put

Wanneer ik me bezig houdt met allerlei andere stemmen. Stemmen van mensen en eisen die ik me zelf opleg, van wat de maatschappij van me eist of  wie of wat dan ook, dan leef ik het ene moment op een hoogtepunt wanneer  iemand me een veer  in mijn kont steekt, een andere keer zit ik in een hele diepe put, omdat ik niet de waardering krijg die ik zo graag had willen hebben.  God  waardeert mij altijd. Hij houdt van me wat ik ook doe.  Hij zal niet meer van me houden op het moment dat ik iets voor Hem doe of minder als ik iets nalaat te doen. Hij houdt van me zoals ik ben. Hij is volmaakt in Zijn liefde voor mij. Hij heeft alles, maar dan ook alles gegeven in Jezus Christus Zijn Zoon. Namelijk zichzelf.

Ook hier blijkt wel weer dat we vaak erg diep moeten gaan om het maximale te kunnen ontvangen. Sterven met Hem. om in rust en relatie met Hem te kunnen leven.  veel mensen zeggen misschien dat ze altijd in God gelooft hebben en toch niet die rust ervaren. Wow, je lijkt wel een mens. ;-D . welkom , ik zelf  ben ook nog gewoon bezig. Zoekende om te leren God meer en meer te vertrouwen in mijn leven. meer en meer te luisteren naar zijn stem. Dat lukt me stukje bij beetje en telkens een beetje meer. soms even minder, maar door de band genomen elke dag een stukje meer. 

Langzaam tot de kern.

Elke dag gaat er een velletje van de ui. Elke dag komen we dieper tot de kern. Hoe verder we komen hoe meer er echter ook van ons zichtbaar wordt. daarom gaat het vaak zo langzaam, we durven ons  vaak niet te laten zien. In ieder geval heeft God geen haast met ons. Hij heeft de tijd, sterker nog Hij heeft de eeuwigheid.

Advertisements

Een gedachte over “Pieken en dalen

  1. Mooi, open en eerlijk stukje Erik. Heb ik wat aan!
    Sommige dingen kunnen mij niet snel genoeg gaan en moet ik vaak toch weer tot de conclusie komen dat het niet in mijn eigen handen ligt…

    dankjewel!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s