gedicht over mijn dochter

 

 

 

Corian

 

Helder diep en blauwe vragen

Worden ongesproken op me afgevuurd

Waarom toch,

Hoe zit dat nou?

Direct in het hart zo zwaar ommuurd

Ze wordt doorbroken, afgebroken, neergehaald

De zuivere en pure waarheid

Het wordt gegeven,

Zomaar, onbetaald.

 

Bizar lief,

Hoe zulke kleine ogen

Diep naar binnen dringen

En het mooiste en diepste

Van een mens naar boven kunnen brengen.

 

 

27 /7 /02

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s