bolwerk van heden en verleden.

 

 

Grote brokken verleden,

Samen als een muur.

Eerst alleen maar kleine stukken,

Nog heel erg prematuur.

Tot ze samen gingen klonten.

Brokken, enorme stukken.

Steeds meer tot een barricade.

Een muur tussen het verleden en het heden.

Een machtig bolwerk. Een façade.

Niets is meer wat het lijkt.

Hard geworden, koud.

Levenloos.

Veiligheid voor alles.

zonder inhoud, werkelijke zin

afgesloten van mijn ware ik,

mijn gevoel, mijn leven binnenin.

dit gedicht is een reactie op de uitdaging en foto op vrijspraak van Paul Abspoel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s