Met een stinkende luier voor God staan.

ik zal proberen een stukje van mijn leven te laten zien. misschien een beetje cryptisch in  zekere zin, omdat je in een blog toch een beetje gebonden bent aan een aantal letters en woorden.

Ik heb best een goed leven gehad! Ik ben in een geweldig gezin opgegroeid.  Thuis was het niet breed, maar ik had alles wat ik nodig had. een liefhebbende moeder en vader.  ook toen ik mijzelf verder ontwikkelde  en ging trouwen was ons leven  eigenlijk heel goed te noemen. We hadden  allebei goede banen en we hadden onze plek in een geweldige gemeenschap en God zegende ons met  een serie prachtige kinderen.

voor de wind…

Het ging me voor de wind. Toch ontstond er op een gegeven moment in ons zo enorm, gezegende leven een soort van onvrede. Was er niet meer?  deze onvrede ging vooral over hoe we nu ons leven meer en effectief konden gaan inzetten om God te dienen. Anderen te laten deelnemen aan en in ons leven.

Met het verlangen om  mijn/ons leven meer en meer in te richten op God, gebeurden er echter juist een heel scala aan onaangename dingen in ons leven. kon ik het in het begin nog wel dealen, toch kwam ik er op een gegeven moment  toch steeds meer mee in conflict.  Ik werd onrustig en probeerde  de nare zaken die op ons pad kwamen in goede banen te leiden en me er niet onder te laten krijgen door de omstandigheden, toch verloor ik het uiteindelijk toch. Hoewel ik nog altijd  God probeerde te zoeken in mijn leven knapte er uiteindelijk iets. Ik was gewoon kapot.

chaos

Had ik  jarenlang gedacht een sterke gelovige te zijn die wist waar hij voor stond, nu werd ik stilgezet  bij allerlei wezenlijke vragen.. allerlei vraagtekens ontstonden bij zaken die ik mijn hele leven voor waarheid had gezien. En God? God leek wel te zwijgen. Mijn toekomst was totaal aan flarden geslagen. Mijn dromen kapot.  Mijn leven lag overhoop. Een totale chaos. Had ik nu dan alles verkeerd gezien en geïnterpreteerd?  Had ik  wel echt alles op alles gezet?  Wie was ik ?

Alles wat ik had had ik ingezet op een leven met God en de gemeenschap. Alles stond in teken van  een leven met Hem. waar was nu de zegen? Was ik niet altijd oprecht geweest. Had ik niet altijd verlangt de waarheid te dienen?  Waarom werd alles me dan ontnomen?  Een pijnlijk proces waarin God zich leek terug te trekken in een mistig , moerassig land waarin hij totaal onbereikbaar leek.  Heel af en toe liet hij nog wel vaag iets van zich horen in een echo van weleer.

donker en stil.

Wie kon mij nu begrijpen?  Waar ik het bespreekbaar maakte werd ik niet begrepen.  Ik zocht contact, maar contact leek onmogelijk te zijn, ik verlangde naar begrip, maar ik ontving slechts onbegrip, ik verlangde naar vriendschap, maar ik verloor juist vrienden omdat ze me niet meer begrepen. Uiteindelijk kwamen ze niet meer en trok ik me totaal terug.  Ik bleef zoeken, bidden , maar God  liet nauwelijks iets van Hem horen.  Het was donker en stil geworden in mij leven.

Uiteindelijk kwam er een tijd dat ik bijna niet meer bad om allerlei zegeningen. Niet meer bad om herstel van mijn situatie en  de terugkeer van mijn vrienden.  ik hoefde niet meer terug naar de situatie van voorheen. Ik wilde slechts nog de stilte.  Daar waar ik eerst bijna stikte van boosheid en verdriet van wrok, bitterheid, wilde ik nu slechts nog loslaten en stil zijn.  mijn oude dromen loslaten en kreeg ik nieuwe dromen. Nieuwe dromen die begonnen toen alles nog voor de wind ging , maar die eerst gelouterd moesten worden schijnbaar.

nieuwe dromen?

 Langzamerhand kwamen de woorden terug die God tot me gesproken had. over een nieuwe jas. Over  mijn roeping voor de armen en de verstoten mensen, langzamerhand  werd duidelijk dat God me wilde leren om niet op mensen te vertrouwen .  Hij wilde niet dat ik afhankelijk zou zijn van wat mensen van me dachten. Hij wilde niet dat ik de regels van een gemeenschap zou volgen, maar hem.   Hij leerde me om ook Hem in een ander licht te zien, maar ook mij zelf.  

Ik heb een moeilijke periode gehad en soms raken bepaalde zaken me nog altijd diep.  Maar er zijn nieuwe gedachten en nieuwe dromen.  God spreekt opnieuw in mij.  Ik zie het licht weer. de mist is opgetrokken en ik kijk terug op een landschap met heuvels en dalen.  Een landschap waardoor  God me geleid heeft toen alles mistig was. Dwars door de moeite heen, hoewel ik veel verloren heb, is Hij er nog steeds.  

als een kind

Jezus zegt ons dat we moeten worden als een kind.  Misschien is dit nu juist wat ik heb moeten leren. Ik wilde zo graag mijn   leven  in teken stellen van God, maar Hij  wilde dat ik leerde dat alles al in teken staat van God, maar dat ik mijn  leven richtte op wat ik wilde  voor God in plaats van dat ik mij door God  liet leiden. Mijn dromen en gedachten, mijn verlangens zijn er nog altijd en God neemt ze serieus, maar  ik moest leren beseffen dat Hij Vader is en ik  het kind.  Wat ik zelf kan produceren is  niets anders dan vieze luiers.

God houdt van me zoals ik ben . ik ben zijn geliefd kind. Hij wil dat ik dat ga beseffen . groeien in geloof en volwassen worden is niet dat alles ons voor de wind gaat en  ook niet dat we geen fouten meer maken. ook niet dat we de juiste  normen en waarden in ons leven hanteren, maar is dat we leren dat een gezegend leven een leven is wanneer Hij in ons leven is.  Gods grootste zegen voor ons is Hij zelf. Hij zorgt er voor dat de shit wordt afgewassen en we weer van vooraf aan kunnen beginnen. Hij is er altijd en zorgt voor ons hoe erg ons leven ook stinkt.

 

Advertenties

delen

Ik wil met je delen.

Gewoon omdat je me iets kunt schelen.

Ik wil deel zijn van je leven

Een stukje van mij zelf aan jou persoonlijk geven.

Woorden, gevoelens, gewoon een stuk erkenning.

Wat gedachten en reacties en misschien heb je wat herkenning.

Zaken uit mijn leven in die van jou, gewoon omdat ik je vertrouw.

Misschien dat je mij ook dat vertrouwen durft te geven

En durft te delen van een stukje van jou leven.

Ik wil me voor je open stellen.

je mag het me vertellen.

28 aug 2011/HV

Dromen

 

 

 

 

 

 

 

 

Soms lijken we in het leven niet verder te komen

dan onze eigen meest intieme dromen.

Tekort geschoten?  Het doel voorbij?

Waar gaat het  allemaal om bij mij?

Wat is nu het ware leven.

wat de kern om werkelijk om te geven?

wat moet ik nu zeggen?

hoe kan ik  uit gaan leggen? 

Mijn aller diepst verlangen , de zin van mijn bestaan

Ze komt bij God vandaan.

HV

27 aug 2011

Uit elkaar gespatte dromen…

Ons leven heeft zo zijn ups en downs. Sommige zaken in mijn persoonlijk leven zijn regelrecht uitgekomen dromen.  Zo heb ik een fantastische vrouw gevonden en prachtige kinderen gekregen. Andere zaken zijn in tegenstelling daarentegen juist misschien wel nachtmerries te noemen.  zo  heb ik redelijk  jong mijn vader verloren aan kanker, heb ik moeten stoppen met de onderneming die ik  met veel enthousiasme en liefde had opgebouwd met alle gevolgen van dien, mensen moeten missen die ik liefhad en zo  zijn er van beide (zowel van de uitgekomen dromen als van de nachtmerries of in ieder geval uit elkaar gespatte dromen) best nog wel een hoop zaken te noemen.

Splesh…!

Ik weet niet hoeveel van jouw dromen zijn uitgekomen. Ook niet hoeveel er uit elkaar zijn gespat als zeepbellen. Weet jij ze nog?  Durf jij nog te dromen?  Heb je nog dromen?  Ik geloof dat iedereen dromen heeft. We dromen over allerlei zaken. mooie dingen , goede gezonde zaken. over  relaties, over onze kinderen misschien of als je ze nog niet hebt dat je ze mag ontvangen, over  een goede gezondheid, over genoeg geld en  een plezierig leven.  

wie droomt er nu niet?  vaak denken we dat dit de droom van ons leven is.  toch geloof ik dat er  een stuk dieper dan deze dromen een droom ligt die  verder gaat dan dat.  Een grotere, mooiere droom.  De mooiste droom voor ons mensen. De droom waarover ik spreek is de droom naar ons aller diepste verlangen. onze aller grootse zegening. Ze gaat dieper dan we ooit zullen beseffen. 

Ik kan het niet uitleggen…

we beseffen het vaak niet. we weten niet goed hoe die droom er nu uitziet. We ervaren  het vaak wel als iets  wat we niet altijd  kunnen uitspreken. We komen dan stamelend met woorden als: “ … ik kan niet precies uitleggen wat het is, maar het is niet dit of dat, maar het gaat verder dan… het stijgt uit boven… het is niet te beschrijven, maar … “. Het gaat om de kern van ons leven. onze diepste verlangen, een oprechte ontmoeting met de Levende God.

Eigenlijk  zijn de dromen die we hebben over onze relaties, kinderen, gezondheid, etc..  heel erg belangrijk voor ons.  zo belangrijk zelfs dat we denken dat God ons wel zou moeten zegenen op deze gebieden. ze lijken zo goed en zuiver, en ons verlangen er naar is zo oprecht dat God ons in onze ogen op dit gebied wel zou moeten  zegenen. We horen dan ook vaak van bepaalde welvaartspredikers dat  wanneer we ons leven op God  richten ons deze dingen bijna als vanzelf in de schoot geworpen zouden moeten zijn.  wanneer we maar voldoende in gebed zijn. ons leven invullen zoals Jezus dat zou doen. werkelijk oprechte navolgers van Jezus zouden zijn dat  het dan allemaal voor de bakker zou komen.  we zouden als het ware een welvarend leven  moeten hebben .

Zegening?

Ik geloof inderdaad dat we gezegende mensen zijn als  we op een of meerdere van deze gebieden  voorspoed ontvangen dat  we dat zegen mogen noemen, maar   ik geloof ook dat het dan nog steeds niet gaat om de grootste zegen die God ons kan geven.  dat is niet de droom voor ons leven.  onze werkelijke droom is de persoonlijke ontmoeting met de levende God.

Veel mensen zien dit helaas allemaal niet direct zo. Dus geloof ik dat God alles in het werk zal stellen om de mens de ogen te openen.  Soms,  en vaker dan we denken, zal God juist onze dromen laten spatten.  Hij laat pijn toe in ons leven en laat Hij het toe dat we  verdriet hebben.  het lijkt er  dikwijls zelfs op dat God als het ware met de armen over elkaar staat en niets doet aan onze miserabele situatie.  Hij doet in ieder geval niet wat wij eigenlijk vinden dat Hij zou moeten doen.  pijnlijk frustrerend?

Pijn is fijn?

Inderdaad! Pijnlijk en frustrerend. Toch zal God ons in onze diepste pijn en frustratie leiden naar  onze allergrootste droom. Naar het middelpunt van onze ziel. Juist dan ontdekken we  ons   verlangen naar die ene diepe ontmoeting. Dwars door de pijn van gebrokenheid en minder mooie dromen of misschien zelfs nachtmerries leren we dat we in wezen  liever een ontmoeting  hebben met God dan de zogenaamde  zegeningen van het leven.

Misschien denk je dat pijn, verdriet, teleurstelling, kapotgeslagen dromen , iets is wat verholpen zou moeten worden in ons leven.  iets waaraan je zou moeten werken. Toch is  het meer dan dat.  Ik wil niet zeggen dat je stil moet gaan zitten wachten tot je dromen zich als vanzelf herstellen.  Ik denk dat het goed is om  aan de slag te gaan met  sommige van je gebroken dromen. Andere moet je misschien even  of misschien zelfs voor altijd laten liggen, maar  het is belangrijk te beseffen dat het niet gaat  om de gebeurtenissen in jouw leven, maar om  de uitnodiging die onder deze kapotgeslagen dromen zit.  de uitnodiging om hem te ontmoeten.

De Droomgever ontmoeten

God wil ons gelukkig maken. dat gaat dieper dan wij wellicht kunnen bevatten. God wil dat we gelukkig kunnen zijn op onze meest droeve momenten. Dat we vervulling vinden als het leven ons onvervuld laat staan. Hij wil ons diepste verlangen beantwoorden zodat we onze persoonlijke dromen los kunnen laten en werkelijke  een ontmoeting hebben met de droom van ons leven . met Hem zelf.   De bron van leven. de Droomgever.

 

 

Kunnen wij elkaar ooit begrijpen?

Wie kan de ander begrijpen?

wie weet wat er van binnen speelt?

gedachten en gevoelens of juist van beide  niets?

 

wie kan de ander begrijpen?

wie weet wat hij heeft meegemaakt?

wat hem heeft gevormd of  misvormd misschien zelfs?

 

wie kan de ander begrijpen?

wie durft zichzelf goed te bekijken?

de deur te openen naar inzicht en begrip?

 

wie kan de ander begrijpen?

wie durft zichzelf te laten zien?

zijn hart te openen en de ander in te sluiten?

 

wie kan de ander begrijpen?

wie kan werkelijk liefde tonen?

wie wil als Christus zijn voor zijn naaste?

HV.  20 Aug 2011