Maand: juli 2011

bruikbaar zijn

in het krijt staan!

Lezen 2 samuel 9:1-9

Wanneer we spreken over herstel en bruikbaarheid in het koninkrijk van God en wat we zullen moeten doen om ook daadwerkelijk dienstbaar te kunnen zijn, is het goed te beseffen dat het belangrijk is om het goed te maken met degene bij wie dat mogelijk is.

we willen niemand ook maar enige schade berokkenen. Het is goed dit ook in het achterhoofd te houden bij serieuze overwegingen om stappen te ondernemen. Niet als een excuus, maar met de bereidheid niet alleen aan onszelf te denken, maar juist ook aan de ander.

sta je in het krijt?

Zijn er mensen bij wie je ergens nog in het krijt staat? Die je nog iets schuldig bent? Ik heb geen idee hoe jou zaakjes er voor staan, maar het is goed om jezelf af te vragen wat je zou moeten doen om in het reine te komen met de ander, je naaste.

David had een belofte gemaakt aan Jonathan. Op een dag vroeg hij zich af of er nog iemand was van Saul’s familie en herinnerde zich de belofte die hij had gemaakt.

wat ben je verschuldigd aan en wie?

Hij onderzocht de zaak en kwam er achter dat er nog altijd iemand in leven was. De zoon van Jonathan. Deze had mede doordat David zich niet aan zijn belofte had gehouden een moeilijk leven gehad.

Zijn er mensen die het moeilijk hebben omdat wij ons niet aan ons woord hebben gehouden? Zijn er mensen die we iets verschuldigd zijn en die we niet hebben gegeven wat we hadden moeten doen?

erkennen en respect tonen

Het is belangrijk om onze beloften na te komen wanneer we dat kunnen. Wanneer we dat echter niet kunnen is het minste wat we kunnen doen is de ander vragen wat we ons te kort schieten voor hen heeft betekent en onze verantwoordelijkheid op ons te nemen om onze verontschuldiging aan te bieden voor het na laten van de belofte.

Samenzijn, gemeenschap, ontmoeting

Wanneer we oprecht ontmoeten is dat samenkomen als individuele mensen. het maakt  niet uit wie we zijn, wat we geloven, welke kleur we hebben of wat onze achtergrond is.  we komen samen om elkaar te zien zoals we werkelijk zijn. dat is wat ik waarachtige ontmoeting noem. Ontmoeting die kleur krijgt wanneer we onszelf durven laten zien zoals we zijn.

Aan de maaltijd wordt het stil…

Deze ontmoeting is daar waar we met elkaar delen. Delen van de wijn en het brood. Daar is ruimte om te spreken over Jezus Christus. Daar is Hij in het midden. Hij wil ook samen met ons zijn zodat wij Hem ook  ontmoeten , zodat we ook leren om samen een te zijn in Hem.

 wat Paulus schrijft is wat dat betreft ook heel bijzonder: Ik spreek tot verstandige mensen, dus u kunt wat ik nu zeg naar waarde schatten.  Maakt de beker waarvoor wij God loven en danken ons niet één met het bloed van Christus? Maakt het brood dat wij breken ons niet één met het lichaam van Christus? Omdat het één brood is zijn wij, hoewel met velen, één lichaam, want wij hebben allen deel aan dat ene brood.

De herkenning van de waarachtige ontmoeting van  God in ons

Laten we niet slechts voor onszelf leven, niet slechts voor wat van ons is of  voor de eer van mensen. laten we liever elkaar tot dienst zijn, elkaar ontmoeten en daarin ook God ontmoeten en de ander zal ook God in ons herkennen wanneer wij tot werkelijke waarachtige ontmoeting bereid zijn. 

als we gebroken, gezegend naar de ander gaan om te ontmoeten zijn we levende getuigen van God en brengen we het verlangen wat God heeft aan de mensen die God lief heeft.  Dan zijn we samen één. Samen tot eer van God.

een prachtig lied verwoord dit mooi: Toon Mijn liefde! of kijk en beluister de engelse versie van Graham kendrick.

sprong in het duister of sprong naar het licht?

 

ik neem eigenlijk nooit blogs in zijn geheel over, deze is een uitzondering. Reinder die in het stuk genoemd  is een van de mensen met wie ik werk op de Spetse Hoeve en is daar een soort van knuffelvader geworden. iemand  die altijd tijd heeft voor een gesprek met de bewoners , maar ook voor zijn collega’s. een vriendelijk woord voor iedereen.  Henk bedankt voor dit stuk.

Als je leven op springen staat

Herman Brood was lief was voor zijn moeder, had iets van een kwetsbaar kind en was ondanks zijn verslaving toch innemend. Hij hield er de dubieuze kwalificatie “nationale knuffeljunk” aan over.

Maar Herman werd vooral bekend door zijn verslavingen, muziek en schilderijen. Hij schilderde in de cobrastijl. Vanwege zijn kleurenblindheid gebruikte hij primaire kleuren. Die kleurenblindheid was typerend voor Herman. Hij leefde zwart-wit, in uitersten. Zelfs tijdens zijn laatste daad, de sprong van het Hilton op 11 juli 2001, toonde hij deze uitersten. In zijn zak vond men een briefje met de tekst: “maak er nog een groot feest van”.

En dat feestje is er gekomen. In zijn zelf beschilderde Plymouth werd hij naar Paradiso gebracht en herdacht. Simon Vinkenoog declameerde daar een luid bejubeld zkg (zeer kort gedicht): “Brood leeft!” Na afloop kreeg de lijkwagen een bierdoop, waarna de motor het begaf. Waarschijnlijk verzopen. Dankzij de wegenwacht bereikte Herman uiteindelijk het crematorium.

Een triest verhaal van een ontspoorde man, die zijn leven op springen zette.

Maar ik eindig positief. Met een EO-uitzending van Nederland Zingt waarin ene Reinder Alkema centraal stond. Ooit succesvol jurist, maar door stress raakte hij verslaafd aan de coke en verloor alles. Uiteindelijk was zijn enige bezit een kartonnen doos. Zelf zegt hij: “Ik woog nog maar 51 kilo en plaste bloed.”

Op dat dieptepunt ontmoette Reinder iemand die met hem over het geloof praatte, waardoor hij de beslissing nam om er ”toch nog iets van te maken”. En dat doet hij nu al verscheidene jaren op de Spetse Hoeve, een boerderij van Teen Challenge in het Groningse Veelerveen. Daar is hij nu richtingaanwijzer voor verslaafde gasten, een levend voorbeeld hoe God een mensenleven kan veranderen.

Herman en Reinder. Om beiden was het inktzwart. Voordat ze in het diepe sprongen keek Herman omlaag en Reinder omhoog. Herman sprong alleen, Reinder met Jezus.

Henk van Blijderveen

angst, een slechte raadgever.

Een spreekwoord zegt: Angst is een slechte raadgever. Wanneer we ons laten leiden door angst lopen we mis wat God voor ons in petto heeft. God heeft ons niet geroepen om als slaven in angst te leven maar als vrije mensen.

De Bijbel leert ons dat er in liefde geen angst is. dat liefde als het ware de motor is om  in vrijheid te leven. Liefde maakt vrij. Liefde  geeft kracht om  door te gaan waar we zelf niet meer de moed zouden hebben. liefde is de grote motivator om te zeggen wat God ons te zeggen geeft en te doen wat Hij ons te doen geeft.

God is onze kracht. Wanneer we gedreven worden door Zijn liefde in ons dan zal angst ons niet meer beheersen. Wanneer we angst  toch tegenkomen op onze weg dan is het goed ons opnieuw te herinneren dat we Gods kinderen zijn. wij zijn Zijn geliefde kinderen.

God heeft ons niet achtergelaten als wezen, we  staan niet alleen in de strijd. Hij is onze Vader. Onze Vader is El elohim, niet zomaar onze God, maar ook de Heer der Heren. Er is niemand groter en machtiger dan Hij.  Hij kent  zijn kinderen stuk voor stuk . jou en mij.  Hij luistert naar ons als wij naar Hem roepen. Hij zend ons dan Zijn Geest om ons de rust  en kracht te geven die we nodig hebben om angst te overwinnen.

Onze grootste angst is wellicht om de controle te verliezen. Controle verliezen over ons leven, ons gezin, onze taken, ons lichaam, etc… het is een feit dat wij de controle uiteindelijk niet blijken te hebben.  God verliest de controle echter nooit.  Als wij ons herinneren dat onze Vader de controle nooit verliest en dus uiteindelijk altijd zal overwinnen dan hoeven we in wezen nooit meer angstig te zijn.  we moeten echter in ogenschouw houden wie  wij zijn.  wij zijn kinderen van de allerhoogste.

 

goed zaad

Lezen galaten 6:7-10

Als we op weg zijn naar bruikbaarheid en herstel, leren we om verantwoordelijkheid te dragen voor onze persoonlijke daden. Zelfs wanneer we niet precies weten hoe we onze daden kunnen veranderen.

consequentie!

We zullen ons moeten realiseren dat onze acties consequenties hebben. Veel van ons denken dat we onszelf en anderen voor de gek kunnen houden door ons te ontrekken aan de consequenties van de dingen die we hebben gedaan, maar de tijd zal leren dat God ons wel degelijk verantwoordelijkheid geeft ten aanzien van groeien en herstel.

Om het goede te kunnen oogsten zullen we eerst moeten zaaien. Iemand die slechts leeft om zijn eigen slechte gedachten te bevredigen zal slechts de vrucht van deze gedachten oogsten. De bijbel zegt : wie op de akker van zijn zondige natuur zaait oogst de dood,  maar wie op de akker van de geest zaait oogst eeuwig leven.

de oogst van Gods liefde

in het Engels staat het er misschien nog mooier. Vrije vertaald zegt het zoiets als : wie leeft om de Geest welgevallig te zijn, zal het eeuwig durend leven van de Geest oogsten. Wow! Deze wet van zaaien en oogsten werkt ook voor jou en mij!

In Hosea 10:12 staat: dat we zaden van rechtvaardigheid moeten zaaien. Wanneer we dat doen zal de oogst Gods liefde zijn.

We zullen de grond van Gods liefde moeten bewerken( dat is ons hart). Het is tijd om God te zoeken en Hem te vragen om te komen en ons te zegenen.

wat je zaait zal je ook oogsten.

We kunnen slechts oogsten wat we gezaaid hebben. Zelfs na dat we vergeven zijn zal dat niet veranderen. We kunnen de consequenties van onze daden niet veranderen. Misschien is het maar het beste om zo snel mogelijk de negatieve consequenties van het verleden af te handelen en ons  niet te laten ontmoedigen, maar een lijst maken van iedereen die we iets verschuldigd zijn en onze spijt betuigen van onze persoonlijke rol in deze onenigheid.

Je zult vast en zeker gaan ontdekken  dat er een nieuw zaad geplant wordt. Zaad van gerechtigheid en de oogst zal zijn dat je gerechtvaardigd wordt in Jezus naam.

de heftige strijd in ons

Er is in ons een heftige strijd gaande. Een strijd om het
goede te doen. soms wint het goede en soms helaas ook het slechte in ons. Om het
goede te kunnen doen zullen we onszelf
moeten aanpakken. Onze gedachten veranderen.

vasthouden of …?

Wanneer we onze oude gedachten vasthouden zal de strijd
voortduren. Het is belangrijk om te kiezen of we dan wel of niet het goede
willen doen.  vasthouden aan wat we
gewoon zijn te doen is wat de Bijbel ook wel de oude natuur noemt.

Weten dat je verkeerd doet en er toch mee doorgaan is
eigenlijk best raar. Weten dat je fout zit in je gedachten en er toch mee
doorgaan maakt dat je fout zult gaan handelen en dus fout zult reageren en je
dus uiteindelijk ook fout voelt en je zelf daarom veroordeelt als zijnde fout.

onder controle brengen.

Wanneer we onze gedachten en de manier waarmee we er mee
omgaan onder controle brengen van de Heilige Geest is dat de juiste manier om
je gedachten te veranderen en je dus beter te leren voelen.

Dit betekent dat je zult  moeten leren om anders  om te gaan met je gedachten. in plaats van je
gedachten te volgen zullen we de consequenties van onze gedachten moeten
overdenken en de keus maken om Gods weg te volgen en niet onze eigen weg te
gaan.

ons persoonlijk doel

Immers wanneer we onze eigen gedachten, onze weg gaan is dat
de weg die soms heel goed lijkt te zijn, maar weten echter uit ervaring dat dit
ook onze eigen problemen met zich meebrengt. Wanneer we echter Gods weg leren
verstaan en die uitvoeren  zal hierin de
ook Gods uitkomst liggen  welke ons meer
en meer leidt naar ons persoonlijk doel. Het doel wat God reeds in ons heeft
gelegd toe Hij ons heeft gemaakt.

Niet voor niets heeft God exact  uitgekozen wie jij zou zijn en welk DNA jij
nodig hebt om te worden tot wie je bent. niet voor niets heeft God bepaalde
ervaringen in je leven toegelaten  om je
te vormen tot wie jij bent.

God heeft de controle

God heeft de controle al lijkt de controle soms ver
te zoeken als wij er zelf naar kijken, maar wanneer we zelf  de grip op zaken vasthouden is het voor onze
gedachten misschien wel enigszins overzichtelijk, maar uiteindelijk verliezen
we de controle . simpelweg omdat we God niet zijn.

onmacht is een goed uitgangspunt

Wanneer we spreken over onmacht is dat een prachtig en goed uitgangspunt. Wanneer we beseffen dat we zelf de touwtjes niet meer in handen hebben, dat we als het ware met lege handen zijn komen te staan, komen we op het punt dat we kunnen kiezen om inderdaad maar wat aan te modderen, de dingen proberen naar je hand te zetten wellicht, maar dit zal uiteindelijk niet werken. Het is allemaal te veel en te heftig.

je mogelijkheden zijn beperkt

Ondanks dat je het gevoel kunt hebben dat er nog heel veel in je zit zal niets, zelfs een grote som geld je niet uit deze situatie halen. Het maakt slechts dat je opnieuw mee zult maken waar je je nu bevindt. Het is slechts een snelle oplossing tot je opnieuw in dezelfde situatie terecht komt. Het enige wat er werkelijk toe doet is niet wat je hebt, wat je hebt meegemaakt, wie je kent, maar hoe je in het leven staat.

Het is belangrijk te weten en te begrijpen wie je zelf bent. machteloosheid is een mooi uitgangspunt om op verder te bouwen, maar niet wanneer je probeert uit alle macht alles in de hand te houden wat je zelf niet in de hand hebt. Juist dat , het in de hand houden van alle touwtjes maakt dat we ons op een te hoog niveau plaatsen. We denken dat we alles aankunnen, maar wanneer we falen, of wanneer de touwtjes langzaamaan uit onze handen vliegen of knappen gaat het mis en zien we dat niet wij de controle hebben.

je hebt een Hogere Macht nodig

Het is redelijk gemakkelijk om te zeggen dat je een hogere macht nodig hebt in dit leven, in de dingen die je doet of wil doen in dit leven, maar dat weet je eigenlijk al lang. De vraag is echter niet of je dat weet, maar of je ook bereidt bent de hulp van deze Hogere Macht te aanvaarden voor je leven.

pas wanneer je werkelijk bereidt bent om alles los te laten kan er verandering en herstel plaatsvinden. Bidden is daarin natuurlijk een geweldig middel, echter veel mensen proberen heel vaak God voor hun karretje te spannen. Daar waar het niet lukt moet en zal God in moeten grijpen is hun beleving. Wellicht is dat ook wat veel kerken en gelovigen beweren dit is een onjuiste bewering.

God voor jouw karretje spannen?

God wil dat het goed met ons gaat en Hij wil ons helpen om in alle situaties met Hem te dealen. In moeite en pijn, maar ook in geluk en goede tijden van het leven. Soms lijkt het misschien of alle negativiteit op jouw kop neervalt, maar dat is natuurlijk ook maar waar je je aan spiegelt.

Een doorbraak zal komen als jij je leven openstelt voor verandering. Voor nieuwe ervaringen in je leven. je zult zien dat het wonder gaat plaatsvinden, maar niet zoals jij dat zou willen . God doet het vrijwel altijd geheel anders dan jij denkt dat Hij het zal doen. ook zullen dingen niet op jouw tijd en wijze gebeuren.

God heeft de tijd

Jij hebt waarschijnlijk een horloge of mobiel om de tijd af te lezen, maar God heeft de tijd in zijn hand. Een direct en passend antwoord, een snelle oplossing is er zeker weten niet. alles heeft zijn tijd. en wat er in het verleden is gebeurt is geweest en dat laat zich niet zonder meer uitwissen. We kunnen er wel mee leren omgaan en andere betere keuzes maken.

Ben je bereidt los te laten? Wanneer je immers vast wil houden aan bitterheid en wrok, aan teleurstelling en verdriet, aan schaamte en bitterheid, dan is het gevolg dat je daar ook de vruchten van zult krijgen. wanneer je langzaam maar zeker de juiste keuzes wil gaan maken en loslaten wat er bitter in je is, dan zullen de vruchten langzamerhand zoeter gaan worden. mooier van kleur en lekker gaan ruiken.

ik wil ik je nog even wijzen naar de filmpjes van Henrie Nouwen. Hier gaat het over en om wie je bent. de geliefde. Altijd fijn wanneer je reageert natuurlijk.

onze duistere kant

Hoe denk jij over mij?

Veel mensen zijn voortdurend bezig met de vraag wat anderen van hen vinden, hoe anderen over hen denken. Misschien niet zo direct in deze bewoordingen, maar dan wel  in het voortdurend bezig zijn met hoe anderen er uit zien, waarom ze zich op een bepaalde manier gedragen of ze houden zich bezig met de vraag wat de ander nu werkelijk zegt.

Ze zoeken de betekenis van woorden en daden die niet werkelijk worden gesproken bij de anderen geven op  deze wijze als het ware invulling aan hun eigen plus en min punten.

Donker oerwoud van verkeerde reflectie

Deze ongezonde vorm van reflecteren van zichzelf ten opzichte van anderen vergt veel van een mens, meer dan goed voor hem is. uiteindelijk zal men door de bomen het bos niet meer zien. Sterker nog het wordt soms zelfs zo’n donker oerwoud dat men uiteindelijk niets anders meer voor ogen heeft dan diepe duisternis. Uiteindelijk lukt het niet meer om ook nog maar ergens zichzelf te zijn.

Ieder compliment, elke vorm van aandacht zal wanneer de duisternis zo aanwezig is geworden in ons leven onderuitgehaald worden. vriendschappen worden van uit deze situatie wel heel erg moeilijk. In ieder geval van onszelf uit.  We willen wel, we verlangen er wellicht zelfs meer naar dan ooit te voren, maar we durven niemand meer te vertrouwen.

Irreëel denken

Ieder woord, elke opmerking heeft een dubbele betekenis gekregen. Het maakt ook niet zo zeer uit of opmerkingen positief of negatief  worden gebracht altijd  word ze gezien vanuit duisternis.  Alles draagt de een donker schaduw van irreëel denken. De ander is schijnbaar niet te vertrouwen en we vertrouwen ook onszelf niet.

Wanneer we niet in staat zijn om mensen  of onszelf te vertrouwen  zullen we altijd weer teleurgesteld raken. wat we verwachten wordt ook waarheid. een soort van selffulfilling prophecy.

Controle uitoefenen

Wanneer mensen in de gaten krijgen dat het wel heel erg duister is geworden   of in ieder geval dreigt te worden in hun leven proberen ze vaak de controle uit te oefenen op zichzelf en anderen. op situaties en de dingen die  moeten gebeuren. Dit met alle gevolgen van dien. 

Veel mensen leveren zichzelf over aan het leven volgens een bepaald systeem die hen waardevol lijkt of in ieder geval het gevoel van waarde geeft. Regels die ze zichzelf  hebben gesteld of die anderen voor hen hebben bedacht en die ze aannemen alsof ze  waarheid zijn.

Balans vinden

nu is er met een beetje controle in bepaalde zaken niets mis, maar wanneer we denken het leven zelf te kunnen controleren en daarin proberen balans te vinden gaat het goed zolang  er niets bijzonders gebeurt om die balans te verstoren.

Het loslaten van het systeem waarin ze vastzitten geeft als het ware een gevoel van controle en het loslaten van deze controle maakt dat ze de duisternis niet zo enorm in hun leven ervaren als duisternis. 

Het zwarte gat

Vaak komt de duisternis weer echt in beeld wanneer we ons gekozen systeem los proberen te laten. Ze vallen in het zo geheten zwarte gat of weten gewoon niet meer wat te doen. controle heeft hen niet werkelijk gegeven wat ze hadden verwacht, maar het is wel dat wat hen in gang heeft gehouden.  nu echter losgelaten word, wordt veelal duidelijk dat controle niet de vrijheid heeft geboden waar ze naar verlangt hebben. er was geen sprake  van relatie, intimiteit, vrijheid, rust, echtheid en waarachtigheid.

alles werd bedekt onder dikke donkere wolken van vuile gedachten, irreële gedachten door onszelf gevormd. Regelgeving, controle gaf wellicht het gevoel van iets te zijn wat men in wezen niet werkelijk was.

De uitdaging van Loslaten

Durven mensen nu werkelijk de controle los te laten ? niet meer de regels volgen die we zelf of anderen voor ons leven hebben uitgedacht? Durven we te leven naar het verlangen van ons hart. Het verlangen welke God  in ons  heeft gelegd?  Een verlangen die ons intimiteit, relatie, liefde, innerlijke rust en vrede,waarheid en transparantie geeft voor ons leven?

het volgen van Jezus, discipelschap begint bij het onder ogen durven en willen zien van de duisternis in ons leven en ze loslaten. het accepteren van het feit dat we mensen zijn die  zonder Hogere Macht nooit tot ons doel zullen komen. althans niet het doel wat God met ons voor ogen heeft. Het doel wat Hij in ons leven heeft gelegd is een uitdaging. Niet gemakkelijk, maar werkelijk een leven dat zin geeft. Loslaten van duisternis met Gods hulp geeft leven en licht.

zoete koek van God?

 

Ben ik werkelijk een christen? Een gelovige? Een discipel?  Of is hier onderling nog weer een verschil in
te plaatsen? Ik kan soms enorm met mezelf in gevecht zijn.  wat ben ik? wat geloof ik? wie ben ik? maar
ook vragen als wie is God nu werkelijk voor mij? Wie is Jezus? Wat  en wie is de geest van God?

De gelovige Ins en
Outs

Ik ken inmiddels de Ins en Outs  van geloven wel, maar toch komen ook bij mij
soms die vragen naar boven. Soms dan kan ik zo enorm geraakt worden door het
leed van bepaalde mensen dat ik me afvraag: waarom? Waarom God? tegelijk besef
ik ook de vrijheid van de mens en de hang naar het zelf willen doen.

Wellicht is het de hang naar erkenning of naar een bepaalde
vorm van macht die me daarin stuurt. In ieder geval word ik gaandeweg als
oprecht gelovig christen getriggert  om
ondanks de  moeite die ik soms heb met
God toch steeds verder met hem op weg te (blijven) gaan. dit zal ook wel zo
blijven tot de dag dat ik God werkelijk zal ontmoeten. hoe geweldig fijn zal
dat zijn.

Onvoorspelbare God

Tot die tijd zal ik echter in conflict blijven met God,
mijzelf en anderen.  Ik zal blijven
zoeken en soms denken dat ik de antwoorden heb, maar er daarna  vaak ook gewoon achter komen dat ik maar
slechts een deel heb begrepen van wie God is en sommige zaken zal ik
waarschijnlijk nooit helemaal kunnen bevatten.

Ik wil duidelijk zijn in wat ik zeg: Ik houdt van God! ik
weet dat God goed is! toch heb ik soms moeite om bepalde zaken los te laten en
ze aan Hem uit handen te geven.  alles
overgeven aan God is misschien het goede om te doen, maar sommige zaken worden ook
wel enorm onvoorspelbaar. Ik weet niet of ik daar nu wel op zit te wachten in
bepaalde zaken.

 Tegenspraak?!

Misschien spreek ik mezelf enigszins tegen. Ik weet het,
maar ik besef ook dat het  tijd
wordt  dat we gewoon onszelf tonen zoals
we zijn. dat is in ieder geval dat wat God van ons  vraagt. Dat we onszelf zijn en bij Hem komen.
dat wede ander lief hebben als onszelf en het is goed om je te beseffen hoe
lief je je zelf hebt, maar beter nog om tot het besef te komen dat God ons nog
veel meer lief heeft.

Ik wil christen niet slechts gelovig zijn, maar vooral ook
een discipel van Jezus Christus. Dat betekent dat ook ik onder ogen moet leren
zien hoe de vork in de steel zit. dat God de touwtjes in handen heeft en dat
hij de controle nooit zal verliezen. Maar waarom blijf ik dan moeite houden met
het feit dat ik bepaalde zaken in het leven gewoonweg niet kan overzien?  Ik weet het even niet. weten dat ik geliefd
ben door hem geeft me in ieder geval enige rust, al blijven er  bepaalde zaken knagen.

Zoete  koek

Is dat onbegrip? Ik denk het wel. Mag dat?  Moet ik alles
als  zoete koek accepteren?  Ik geloof het niet. zelf Jezus die zo enorm
close met God de Vader was had vragen, maar wilde wel gehoorzaam zijn. ik
verlang er naar om gehoorzaam te zijn.
maar ik houdt  de vragen vast. Ik wil
ook blijven vragen. Wanneer we geen vragen meer zouden stellen zouden we
misschien denken dat we de antwoorden al zouden weten. Ik weet een hoop niet.
ik wil echter meer en meer leren te vertrouwen op God en zijn goedheid. Loslaten.
Kost me wat , maar ik wil een discipel zijn.

Ik vergeef je de mishandeling….

Dat het volgen van Jezus mij persoonlijk bezig houdt moge
duidelijk zijn.  ik besef echter ook dat
het zoeken naar wat dat volgen, navolgen of discipelschap nu inhoudt niet een
doel op zich zou moeten worden, maar dat we er naar zoeken hoe we nu in praktijk
brengen wat Jezus bedoelde.

Zo werd ik geconfronteerd met wat nu als iemand mij
lichamelijk letsel heeft aangedaan. Hoe kan ik zo iemand vergeven.  stel dat ik door een straat loop en iemand
valt me zomaar aan met een knuppel. Ik houdt hier naast emotionele schade ook
nog een lichamelijke en financieel schade aan over in hoeverre gaan we daar als
christen dan mee om?

Ik wil het graag in
het licht zien van de Bijbel hoe we met deze zaken om moeten gaan. de
allereerste vraag die zo op dit moment even bij me opkomt is moet iemand die
ons dit heeft aangedaan ongestraft rond blijven lopen? De tweede vraag is moet
ik zo iemand aangeven of juist niet? en de derde vraag in deze rij . WWJD? What
would Jezus Do? Wat zou Jezus gedaan hebben?

Persoonlijk denk ik dat vergeven een groot goed is, maar ook
dat  het vaak op een slechte manier
gecommuniceerd wordt. bijvoorbeeld als iemand je iets aangedaan heeft word al
gauw gezegd dat je hem of haar maar zou moeten vergeven. wanneer het gaat om
recht halen is dat idem dito. God zal je recht doen uiteindelijk. Dit is mijns
inziens  te kort door de bocht.

Iik wil hier gewoon even een en ander deponeren. ik ben
benieuwd naar de reacties.