zoete koek van God?

 

Ben ik werkelijk een christen? Een gelovige? Een discipel?  Of is hier onderling nog weer een verschil in
te plaatsen? Ik kan soms enorm met mezelf in gevecht zijn.  wat ben ik? wat geloof ik? wie ben ik? maar
ook vragen als wie is God nu werkelijk voor mij? Wie is Jezus? Wat  en wie is de geest van God?

De gelovige Ins en
Outs

Ik ken inmiddels de Ins en Outs  van geloven wel, maar toch komen ook bij mij
soms die vragen naar boven. Soms dan kan ik zo enorm geraakt worden door het
leed van bepaalde mensen dat ik me afvraag: waarom? Waarom God? tegelijk besef
ik ook de vrijheid van de mens en de hang naar het zelf willen doen.

Wellicht is het de hang naar erkenning of naar een bepaalde
vorm van macht die me daarin stuurt. In ieder geval word ik gaandeweg als
oprecht gelovig christen getriggert  om
ondanks de  moeite die ik soms heb met
God toch steeds verder met hem op weg te (blijven) gaan. dit zal ook wel zo
blijven tot de dag dat ik God werkelijk zal ontmoeten. hoe geweldig fijn zal
dat zijn.

Onvoorspelbare God

Tot die tijd zal ik echter in conflict blijven met God,
mijzelf en anderen.  Ik zal blijven
zoeken en soms denken dat ik de antwoorden heb, maar er daarna  vaak ook gewoon achter komen dat ik maar
slechts een deel heb begrepen van wie God is en sommige zaken zal ik
waarschijnlijk nooit helemaal kunnen bevatten.

Ik wil duidelijk zijn in wat ik zeg: Ik houdt van God! ik
weet dat God goed is! toch heb ik soms moeite om bepalde zaken los te laten en
ze aan Hem uit handen te geven.  alles
overgeven aan God is misschien het goede om te doen, maar sommige zaken worden ook
wel enorm onvoorspelbaar. Ik weet niet of ik daar nu wel op zit te wachten in
bepaalde zaken.

 Tegenspraak?!

Misschien spreek ik mezelf enigszins tegen. Ik weet het,
maar ik besef ook dat het  tijd
wordt  dat we gewoon onszelf tonen zoals
we zijn. dat is in ieder geval dat wat God van ons  vraagt. Dat we onszelf zijn en bij Hem komen.
dat wede ander lief hebben als onszelf en het is goed om je te beseffen hoe
lief je je zelf hebt, maar beter nog om tot het besef te komen dat God ons nog
veel meer lief heeft.

Ik wil christen niet slechts gelovig zijn, maar vooral ook
een discipel van Jezus Christus. Dat betekent dat ook ik onder ogen moet leren
zien hoe de vork in de steel zit. dat God de touwtjes in handen heeft en dat
hij de controle nooit zal verliezen. Maar waarom blijf ik dan moeite houden met
het feit dat ik bepaalde zaken in het leven gewoonweg niet kan overzien?  Ik weet het even niet. weten dat ik geliefd
ben door hem geeft me in ieder geval enige rust, al blijven er  bepaalde zaken knagen.

Zoete  koek

Is dat onbegrip? Ik denk het wel. Mag dat?  Moet ik alles
als  zoete koek accepteren?  Ik geloof het niet. zelf Jezus die zo enorm
close met God de Vader was had vragen, maar wilde wel gehoorzaam zijn. ik
verlang er naar om gehoorzaam te zijn.
maar ik houdt  de vragen vast. Ik wil
ook blijven vragen. Wanneer we geen vragen meer zouden stellen zouden we
misschien denken dat we de antwoorden al zouden weten. Ik weet een hoop niet.
ik wil echter meer en meer leren te vertrouwen op God en zijn goedheid. Loslaten.
Kost me wat , maar ik wil een discipel zijn.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s