Hoe heb ik ooit zo vreselijk stom kunnen zijn?

Wanneer we spreken over echte relaties en oprechte ontmoetingen dan is het belangrijk  te weten hoe belangrijk vertrouwen en respect daarbij is.  zonder  vertrouwen en respect  kan geen relatie stand houden en zal  geen enkele ontmoeting de diepgang krijgen waarnaar we verlangen.

Ons vertrouwen beschaamd

Maar wat nu als we  nu juist in relaties en ontmoetingen teleurgesteld zijn geraakt. Als we zijn verraden  juist waar we dachten veilig te zijn.   wanneer we zelf ooit ergens zijn verraden in een relatie, dan weten we ook dat het niet gemakkelijk is om de ander dan weer te gaan vertrouwen. We herinneren ons dan ook de pijn die het ons heeft gedaan. Een relatie  in stand houden na verraad is moeilijk.

Wanneer we eerlijk zijn naar onszelf dan weten we ook hoe gekwetst we zijn .  we worden achterdochtig. ons geloof in de ander  krijgt een andere lading. We zijn beschadigd op een dieper niveau en telkens wanneer vertrouwen en respect  belangrijk zijn in deze, maar ook in andere relaties steekt het weer de kop op.

Tactische gezien

Natuurlijk  proberen we het te verstoppen. Dat is de meest gebruikte tactiek, we spreken er wellicht wel over, maar wat het werkelijk met ons doet laten we niet echt zien. De vraag is of we dat ook wel kunnen. Weten wij wat de schade is op termijn?  

We voelen ons veelal schuldig aan het verraad. “hoe heb ik ooit zo stom kunnen zijn?” of  “hoe heb ik hem ooit kunnen  vertrouwen?” we schamen ons voor onze naïviteit. Boosheid steekt meer en meer de kop op. De vraag is of we überhaupt ooit nog wel in staat zullen zijn tot werkelijke diepe en intieme relaties. 

Het gevaar  wanneer wij beschadigd zijn geraakt op het gebied van vertrouwen en respect is dat we  ons totaal af gaan sluiten op dit gebied. We laten mensen maar gedeeltelijk toe of juist helemaal niet.  wanneer we nu juist op dat gebied ons afsluiten, muurtjes optrekken lijkt het alsof we niet geraakt worden op dat gebied, maar tegelijk gooien we dan ook  een belangrijk deel van ons leven aan de kant. 

Compensatiegedrag

Aan de andere kant richten we ons dan juist op andere gebieden in het leven en zien dat mensen die enerzijds muurtjes hebben gebouwd heel sterk zijn op andere gebieden.  ze proberen juist op andere  gebieden van het leven sterk te zijn om niet  te laten zien hoe diep ze gekwetst zijn of zich te bewijzen om toch de aandacht te krijgen die ze op de een of andere mandier nodig hebben in het leven. 

Het compenseren van de beschadigde plek die we afschermen om niet gewoonweg de pijn  niet meer te voelen raakt meer en meer afgestompt tot uiteindelijk we misschien zelf helemaal niet meer in staat zijn om nog werkelijk te vertrouwen.

overgave

het is mogelijk om opnieuw anderen en jezelf te vertrouwen en respect te ontvangen en te geven. het is niet gemakkelijk om achter de muurtjes van zelfbescherming vandaan te komen, toch geloof ik dat wanneer we  de gebeurtenis(sen) overgeven aan God er verandering zal plaatsvinden. (Ik heb er in een eerder artikel ook al eens over geschreven. )  Dit is niet pijnloos. We zullen immers zaken onder ogen komen die we liever niet willen zien.  Maar het is de enige werkelijke optie die we hebben.

 het zelf in de hand houden maakt  dat we kwetsbaar blijven op dat gebied. Immers door te doen alsof het er niet is maakt dat we niet de juiste gevoelens daar laten en maken we de fout  opnieuw en opnieuw. Overgave is de enige  oplossing om weer werkelijk te voelen . relaties aan te gaan , te ontmoeten. Laat los, laat God.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s