kom in beweging!

Geloven is niet gemakkelijk. Natuurlijk zijn er aan het geloof in Jezus Christus heel veel prachtige beloften verbonden, maar  toch is geloven  niet gemakkelijk te noemen.  Soms is geloven zelfs erg moeilijk.  Wanneer we in God willen geloven met heel ons hart , onze ziel, onze kracht en ons verstand, dan is dat  het zeker waard, maar niet gemakkelijk

geloven is een actieve onderneming

In mijn blogs lees je dat hopelijk ook. Ik probeer in de dingen die ik schrijf niet vooral een mooi plaatje te schetsen van het geloof. Ik hoop dat het duidelijk wordt dat geloven  iets van je vraagt. Dat geloven betekent dat we  iets moeten ondernemen.

God  roept ons niet om ergens passief op een stoel of bank in een kerk te gaan zitten. dit is wellicht een beeld wat veel mensen hebben van gelovigen. Ik zelf zit te denken aan mr. Bean in de kerk.  een levensloze gebeurtenis als we niet werkelijk in beweging komen.

op weg

Geloven is  vertrouwen dat  god ons leidt in de juiste richting. Stap voor stap. Soms lijken de stappen onlogisch. Wanneer we een hoop hebben gespaard en we hebben het idee dat God ons vraagt het geld weg te geven aan iemand die het  harder nodig heeft als wij zelf bijvoorbeeld. of  wanneer we geroepen worden om ons huis open te stellen voor mensen die  op zoek zijn naar wat dan ook. Of als God ons roept om iemand in ons gezin op te nemen omdat hij  zelf geen ouders heeft of juist al zo oud is geworden ,maar eigenlijk niet alleen kan zijn. of gewoon een gesprek iemand die je niet kent, maar je ziet dat hij je nodig heeft.  Ik noem maar gewoon een aantal zaken die me even in het hoofd komen.

Klinkt allemaal wat onlogisch misschien, maar ik probeer duidelijk te maken dat we  het soms allemaal wel wat te licht opnemen.  We denken soms  dat we al een hele boel dingen doen voor God, maar als we er over nadenken waar doe je het dan werkelijk voor?  Is het werkelijk voor god?  omdat  god je hier  voor geroepen heeft?  Veel mensen denken dat ze veel werk in de kerk moeten verzetten.  Dit is natuurlijk niet per definitie verkeerd, maar wat nu betreft hen die niet in de kerk komen? ik denk dat we duidelijk kunnen zijn dat  er meer mensen buiten de kerk zijn die God niet kennen als er in.

het gaat niet om ons, maar om de ander!

Laten we ons leven omgooien en dienen met  wat we hebben om zo anderen te verijken in plaats van onszelf . ik bedoel dat het niet gaat om onze taken in de kerk en onze positie. Dat het niet gaat om aanzien en de dingen die we doen, maar enkel voor god en onze naaste die ons werkelijk nodig heeft. We groeien als we leren God werkelijk te dienen. Onszelf  op te offeren voor anderen zoals ook Jezus dat deed.  Ons huis te openen, ons geld te geven, vrijwilligerswerk te doen of er opuit gaan in onze vrije tijd om mensen aan te spreken over God. (kijk ook eens deze clip van compassion.)

Dan zullen we proeven , ervaren hoe goed God is . we zullen niet altijd krijgen wat we verwachten en gemakkelijk zal het ook niet zijn, maar  we zullen groeien en ontvangen wat we nodig hebben . we zullen gezegend zijn.

Advertenties

Ik ben een gezalfde uut Grunning!

Ik ben een gezalfde

Ik ben trots op  wie ik ben.  Ik ben een Groninger. (Hoewel …als het er op aan komt.. eigenlijk een Drent) ik ben kort gezegd een noordeling en noorderlingen staan bekend om hun stijfkoppigheid. En noorderlingen hebben zoiets van doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.  Maar helaas ook steek niet je kop boven het maaiveld uit of je kop word afgemaaid. Wat voor een dubbeltje geboren is wordt nooit een kwartje.  Misschien een beetje  zwart wit gesteld en misschien geld dit ook voor andere  provincies of gebieden van Nederland of ter wereld zelfs.

Trots op je afkomst?

Iedereen heeft zo zijn eigenaardigheden. Iedereen heeft zo zijn maniertjes. Niet voor niets is er de gezegde : ieder vogeltje zingt zoals hij is gebekt.

Ik vind het heerlijk in het Groninger land. Ik hou van de provincie en van het dorp waarin ik woon.  Ik hou van de mensen hier.  Beetje vreemd omdat ik hier niet ben geboren en getogen. In wezen ben ik  een buitenlander in mijn eigen dorp.  Eigenlijk zijn we  misschien allemaal vreemdelingen. Waar horen we nu werkelijk thuis. Paul Abspoel  stelt dat het op zich niet verkeerd is om dankbaar te zijn voor je levensomstandigheden en trots te zijn op je afkomst (al moet je daar wel mee oppassen!), maar het is dom om te denken dat je een beter mens bent omdat je op een bepaald stukje van de aardbol bent geboren…., het is onzinnig te denken dat je een beter mens bent omdat je geboren en getogen bent in een bepaalde plaats of een bepaald land.

Melk en honing

Welk voorrecht hebben wij om hier te kunnen wonen waar we wonen. Het land van melk en honing zou ik haast willen zeggen.  er zijn zoveel landen waar het zo veel minder is als wij. Mensen die hier komen  die we  een helpende hand kunnen bieden door ze  een plek te gunnen waar ze zich opnieuw zouden moeten kunnen ontplooien.  Mooie mensen, ik geniet van de  verschillen die je tegenwoordig ziet hier.  Vroeger als kind zag ik nooit  mensen van een ander ras. Mensen met een andere huidskleur.  Nu is het gewoon geworden. alhoewel sommigen het moeilijk vinden om  met  mensen om te gaan  wiens cultuur  ze (nog ) niet kennen.

 Maar er zijn ook veel mensen die wel hier geboren en getogen zijn. mensen die we zien als outcast.  Mensen die we  liever niet  zien. Mensen die problemen veroorzaken. Mensen die door de mangel zijn gehaald als het gaat om  hun leven. ze hebben veel dingen meegemaakt en zijn misschien zelfs wel op het verkeerde pad geraakt.  Ik vraag me even of deze mensen er in de maatschappij nog wel bij horen.

Onrustig kikkerlandje

Wat is er veel onrust in ons kikkerlandje. Ook in Groningen  is het niet stil. Zeker nu we het financieel steeds moeilijker krijgen lijkt het er op dat juist de mensen in de marge het nog moeilijker krijgen .  hoe gaan we daar nu me om? Ik geloof dat veel mensen , helaas ook veel christenen denken dat deze mensen het zichzelf allemaal zelf  hebben aangedaan. Dat ze  betere keuzes  zouden moeten maken. ze zijn een last voor de maatschappij volgens velen.

We hebben inderdaad een probleem , zegt Paul en dat is het probleem van onze hoogmoed, ons egoïsme en onze ongebreidelde welvaart. We zijn zo gewend geraakt aan luxe, dat we zijn gaan denken dat we recht hebben op overdaad en rijkdom.

barmhartigheid

Ik denk natuurlijk niet dat we alles maar zomaar  moeten accepteren en dat we niet moeten nadenken, maar  we hebben  tevens  verplichtingen aan de zwakkere in de maatschappij.  Natuurlijk fijn als we het allemaal zelf zo goed hebben, maar ik als christen  wil er ook graag zijn voor de mens in de marge. De mens die het moeilijk heeft. En natuurlijk worden er fouten gemaakt. maar tegelijk vraag ik me af  waar onze gastvrijheid ten opzichte van anderen is gebleven.  Waar onze barmhartigheid is gebleven.  Leven we  niet als christenen  niet veel te vaak alleen nog voor ons zelf en onze eigen wereld?  zijn we niet vaak te bang om met degenen te worden geassocieerd die behoeftig zijn. zijn we nog bereid om tijd en energie en geld  in anderen te steken om ze te helpen?  Wat  geef je aan anderen? 

Paul geeft ook aan dat hij vindt dat investeringen verstandig moeten gebeuren als het gaat om  vluchtelingen werk en ontwikkelingsamenwerking. Ik geloof het ook. We moeten investeren in mensen. in relaties met mensen. dat betekent onszelf openstellen om mensen werkelijk te leren kennen. wanneer we daartoe ook bereid zijn dan zullen we  bijna als vanzelf onze knip openen om  de ander te helpen. We leren  de  situatie van anderen te zien en te begrijpen.  We leren dan ook dat wij het misschien een stuk beter hebben gehad of beter geleerd hebben om bepaalde keuzes te maken.

Gezegend om tot zegen te kunnen zijn

Waar je woont is  niet  zomaar.  God heeft ons gezegend om tot zegen voor anderen te kunnen zijn. dat betekent letterlijk investeren in mensen.  in anderen leren we meer over ons zelf en leren we meer over wie God is. laten we delen van de zegen  die God in ons leven heeft gegeven om zo een zegen voor anderen te zijn.

In Lucas 4 kunnen we lezen hoe Jezus  een profetie voorleest over zichzelf uitgesproken door jesaja.

 ‘De Geest van de Heer rust op mij,

want hij heeft mij gezalfd.

Om aan armen het goede nieuws te brengen

heeft hij mij gezonden,

om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken

en aan blinden het herstel van hun zicht,

om onderdrukten hun vrijheid te geven,

 om een genadejaar van de Heer uit te roepen.’

 

Normaal ?

 

Wij nu die gelovig zijn en Gods geest in ons leven hebben toegelaten zijn evenzo gezalfd om  deze dingen te doen aan hen die   Hem nodig hebben.  laten we ons niet laten leiden door de heersende opinie of door onze hang naar het materiële, maar laten we daadwerkelijk Navolgers van Jezus Christus  zijn.  Ik merk hoe meer we geven aan deze mensen hoe  moeilijker  het soms word om met  “normale“ mensen  om te gaan.  veelal begrijpen ze soms niet waar we mee bezig zijn. ze begrijpen niet hoe  men  bereid is om aan bepaalde luxe  voorbij te gaan om anderen te kunnen helpen. Ik merk echter ook hoe meer ik geef  des te meer ik ook ontvang . niet financieel, maar wel de warmte, de liefde die ik ontvang  van degenen die Het zelf zo hard ook nodig hebben in het leven.

geestelijke motivator

Herken je het. Dat er momenten zijn dat je totaal geen zin hebt om  te bidden. Geen zin hebt om op wat voor manier dan ook in contact te staan met God?  je weet best dat het goed zou zijn om  Hem te ontmoeten, je relatie met Hem  in stand te houden, maar het christelijke leven  lijkt allemaal zo dor en droog te zijn, dat je totaal niet de behoefte voelt om op wat voor manier dan ook met God in contact te zijn. sterker nog  soms voelt het allemaal  misschien zelfs wel als één grote neppe vertoning.

Wat je ook voelt. Hoe je ook tegen bepaalde zaken aankijkt, wat je gedachten ook zijn, toch is het goed om in contact te blijven. Zelfs als ons gevoel en onze gedachten wat dat betreft  niet helemaal meewerken.  Geloven is dan ook misschien  meer te vinden in het ondernemen van actie richting God en onze relatie met hem dan in wat we voelen en denken.

Je zou het genade kunnen noemen als we God in ons leven ervaren. Het is heerlijk als we iets van God ervaren in ons leven of als we in gedachten iets van Hem mogen horen, maar wanneer dat nu iet zo is, is God er dan niet?  of  doen we iets verkeerds? Wil God dan  niets met ons te  maken hebben? God is er nog altijd en veranderd niet van plan. God is misschien van plan ons iets duidelijk te maken  of heeft iets met ons leven voor waar wij tot op het moment nog niets van  ervaren hebben.

Gods stilte zou te maken kunnen hebben  met timing. Timing om ons bewust te maken van onze afhankelijkheid van hem. timing als het gaat om het besef dat we  niet op ons gevoel of gedachten kunnen vertrouwen, maar dat geloof in wezen een werkwoord is. wanneer we dat wat we geloven uitwerken in ons leven gaat dat niet direct gepaard met  een fantastisch gevoel of allerlei fraaie gedachten over God, maar wanneer we  tot actie overgaan komt daar als vanzelf  gevoel en gedachten bij vrij  die ons aansporen om door te gaan en inzichten om te groeien  en lief te hebben.

Onze geestelijke droogheid kan een motivator zijn om te blijven bidden en werken ondanks wat voelen en denken en ons op deze wijze leiden naar een vernieuwde intieme ontmoeting met God. een nieuwe ontmoeting waarin we meer  leren van en over God en onszelf. over  wat onze relatie met Hem ten diepste inhoudt.

kan het ooit weer goedkomen?

Lezen Ezechiël 33:10-16

Mensen kunnen gemakkelijk de fout in gaan in dit leven. voor we er erg in hebben bevinden we ons in een situatie die we niet voor mogelijk hadden gehouden, en als we niet op tijd onze ogen openen en de juiste beslissingen nemen gaat het langzamerhand steeds verder afwaarts.

te ver afgedwaald?

Misschien vraag je je af of je reeds te ver bent afgedwaald. Is er nog een mogelijkheid om terug te keren en het goed te maken? is het werkelijk mogelijk?

In het oude testament leren we dat er een mogelijkheid is om terug te keren. Opnieuw te beginnen voor een ieder die oprecht berouw heeft van de verkeerde acties in zijn of haar leven.

een andere weg inslaan.

zo zegt de Heer god bij monde van de profeet Ezechiël het volgende: Jullie vragen je af of dat wat je gedaan hebt ooit weer goed kan komen, maar begrijp je dan niet dat ik heel graag wil dat het je goed zal gaan? ik wil toch het allerbeste voor je. Ik wil graag dat je een andere weg inslaat, zodat je in leven blijft. Kom toch terug van de weg die je nu bewandeld en keer je om op mijn weg. (eigen interpretatie hoor!)

Je red het niet door allerlei goede werken te doen, maar slechts door oprecht te zijn. Ook kunnen we niet oprecht fouten blijven maken zonder daarvan afstand te doen. de vraag is hoe het dan wel zou moeten zijn. Als je gestolen hebt , zul je het gestolene terug moeten geven. vergoedt de schade, biedt je verontschuldigingen aan. als je ruzie hebt gemaakt , maak het goed met de ander.

Laten we het goedmaken als het mogelijk is

Het gaat duidelijk om je manier van leven. maak oprechte en juiste keuzes . maak het goed met degene die je schade berokkend hebt of die je tekort gedaan hebt en doe het niet meer. Wanneer je je hier aan houdt zal God je fouten niet meer naar boven halen , omdat je het goed hebt gemaakt.

Er is hoop voor iedereen die zich afkeert van zijn fouten en ze goed maakt. Door/ in Christus zal ons verleden overschaduwd worden door het nieuwe leven . een leven in Zijn koninkrijk.

Ik geloof het allemaal wel!

Er is meer tussen hemel en aarde.

 

Ik sprak laatst iemand  die eigenlijk niet zoveel met het geloof doet. Ze zei : “maar, ik ben wel gelovig hoor. Ik ga alleen niet  naar de kerk en ik geloof  op mijn manier. ik weet wel dat er meer is tussen  hemel en aarde. Ik ga gewoon mijn eigen weg. Daarbij heb ik de kerk niet nodig”.

Als we spreken over geloof dan is zoals ik in  het vorig blog ook al aangaf, relatie enorm belangrijk. de relatie met God als uitgangspunt is meer dan het geloven in iets tussen hemel en aarde.  Geloven  betekent dat we, wanneer we geloven ook daadwerkelijk ons vertrouwen stellen op God. anders is dat nog altijd ongeloof. 

Geloven = vertrouwen

Wanneer we  zeggen te geloven , maar ons handelen is er niet werkelijk naar, dan is het geen geloof te noemen. Geloven betekent weten dat het zo is en er ook op vertrouwen. Als we zeggen dat God  daadwerkelijk bestaat dan weten we dus wie Hij is en wanneer we dan ook doen wat hij ons zegt , dan zijn we niet meer slechts gelovigen, maar dan zijn we ook Zijn kinderen.

Als kinderen mogen we  er op vertrouwen dat de Vader ons leidt en ons alles leert wat we nodig hebben om te leven volgens zijn normen en waarden.  Veel mensen denken dat ze wel de juiste normen en waarden hebben en soms is dat ook zo. De juiste normen en waarden en toch nog ongelovig.

Goede mensen , maar toch ongelovig

Inderdaad, ik zeg het gewoon zo.  Sommige mensen zijn echt geweldig. Goed voor de naaste, liefhebbende mensen, goede ouders voor hun kinderen  en toch ongelovig.  Gewoon omdat ze niet Gods directie in  het leven volgen  en Gods normen en waarden, maar hun eigen dingen en de dingen die ze goed vinden .  ze denken dat ze het zelf allemaal wel weten misschien. En in sommige zaken is dat ook zo. God heeft ze gezegend  met een goed intellect, maar toch denken ze dat ze het beter weten dan God. ze hebben God niet nodig. 

Geloven is dus niet iets wat we ons eigen kunnen maken. geloven is niet slechts een manier. geloven is niet  per definitie het juist doen. hoe nobel dingen soms ook kunnen zijn.  iemand kan dus zelfs ziel en zaligheid  opgeven en anderen dienen en toch een ongelovige zijn.

Leven zonder God.

Wanneer we ons leven zelf willen controleren. Wanneer we doen wat we willen doen en ons leven leven zoals wij dat willen dan leven we zonder God, al zeggen we te geloven in  iets tussen hemel en aarde. 

Pas wanneer we bereid zijn om in relatie te leven met God en van daaruit met anderen zullen we niet alleen onszelf ontdekken, maar  ook zien dat onze eigen weg, hoe nobel en goed ze soms ook lijkt niet altijd Gods weg hoeft te zijn. God wil dat we liefhebben  niet slechts vanuit onszelf en onze eigen keuzes, maar dat we liefhebben vanuit de kracht van de Heilige Geest. 

Liefde ontvangen van God

De liefde die we dan aan anderen geven is dieper en op een ander level dan onze eigen liefde en bereidwilligheid. Ze gaat ook verder dan wat wij ook maar kunnen beseffen.

Werkelijk deze liefde is groter dan alles in de wereld.  groter dan ons vermogen om lief te hebben, maar zelfs nog groter dan ons geloof. Wanneer we niet meer weten wat we moeten geloven is deze liefde er nog en wijst ons naar Jezus.  Jezus liefde voor ons ging lijden en sterven voorbij. Hij gaf alles op om ons niet alleen maar te dienen, maar ook onze straf, schuld , ziekte  te dragen. 

Onbegrijpelijke liefde

Ik schrijf hier iets wat ik zelf niet eens werkelijk kan vatten. God die ons zo lief heeft gehad en zijn zoon voor mij gegeven heeft. Onbegrijpelijk. Ik zou nooit mijn zoon kunnen geven  hoe lief ik  iemand zou kunnen hebben. misschien zou ik zelf  voor iemand op de bres kunnen staan en mijn  leven voor iemand geven, maar  ik zou nooit in staat zijn om ook maar een van mijn lieverds op te offeren voor wie of wat dan ook. geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt. al zou ik het kunnen dan nog zou ik  geen nieuw leven kunnen schenken door mijzelf of een ander op te offeren zoals God dat deed.

Misschien een tip om nog eens na te lezen : 1 korintiërs 13

ik heb je werkelijk nodig!

Iedereen heeft God nodig natuurlijk, maar we hebben ook mensen nodig die we kunnen vertrouwen. Mensen die  je liefhebben en je de waarheid vertellen.  Werkelijke veranderingen kun je niet alleen.  We hebben mensen nodig  die eerlijk naar ons zijn . authentieke, eerlijke mensen.

Wees eens even eerlijk

Natuurlijk zijn er  dingen in je leven gebeurt waarover je liever niet met anderen wil spreken, maar de dingen allemaal voor je houden heeft  je niet de verandering gebracht die je zocht. wanneer we werkelijk ons leven helemaal alleen zouden kunnen veranderen, dan hadden we dat toch wel gedaan? 

Laten we eerlijk zijn naar onszelf en toegeven dat we anderen nodig hebben in ons leven. we hebben iemand nodig met wie we kunnen delen, die voor ons klaar staat. Die naar ons luistert, die bereid is ook zichzelf te laten zien.

Je bent gemaakt om in relatie te leven

Misschien ben je nog niet overtuigd van het feit dat je anderen nodig hebt, maar  God heeft ons geschapen voor relaties.  Hij verlangt er naar met ons in relatie te leven, maar ook dat we in relatie met anderen leven. en dat we die relaties ook ontvangen in ons leven door Hem en  mensen om ons heen. 

Wanneer  we christenen zijn hebben we anderen nodig. We hebben  het lichaam van Christus, de gemeente nodig en de gemeente heeft jou nodig. We kunnen enorm veel voor elkaar betekenen wanneer we elkaar werkelijk ontmoeten. ik schrijf bewust werkelijk ontmoeten. ik begrijp en weet ook uit ervaring dat het niet altijd gemakkelijk is om  je te geven wanneer je  gekwetst en beschadigd bent in relaties met anderen. toch is het goed onszelf werkelijk te laten zien.

Laat je zelf zien.

Echter wanneer we serieus onszelf openstellen voor relatie en onze angst durven overwinnen om te delen en eerlijk te zijn, dan lucht dat enorm op. we hoeven dan immers niet langer een  masker ophouden over  degen die we niet zijn. we hoeven dan niet langer een rol te spelen.  we hoeven dan niet langer  onze fouten en gebreken te verbergen of op de tenen te lopen, maar we kunnen gewoon onszelf zijn.

Het mooiste aspect daarin is : wanneer wij onszelf werkelijk openstellen, onszelf laten zien, dat de ander ook de ruimte krijgt zichzelf te zijn .  we zullen ontdekken dat de ander  in wezen niet zoveel anders is als wij.  Misschien hebben we bepaalde mensen nogal op een voetstuk gezien, maar als we werkelijk de ander ontmoeten in wie ze zijn, dan zullen we ervaren dat ook deze mensen  hun eigen problemen, hun tekortkomingen, hun zonden, hebben waarmee ze worstelen.

Stel je niet boven God!

Wanneer je denkt het toch allemaal alleen te moeten doen, is dat een keus die je kunt maken, maar een keus die je ver houdt van anderen en ook ver van God.  je laat  je immers niet raken en stelt je daardoor boven de ander. wanneer je denkt dat anderen misschien anderen nodig hebben , maar jij kunt en wilt het allemaal alleen doen zeg je in wezen dat je boven God staat.   wanneer we in oprechte relatie leven  met God dan verlangen we ook dat hij  Heer is in ons leven. hoe zit dat bij jou?

Los leren fietsen

Christenmensen denken soms dat veranderingen in een mensenleven een gebedje  uitspreken en even knippen met de vingers en dat de zaken dan zijn opgelost. Of ze dit ook werkelijk geloven is een tweede, maar zo reageert men vaak als het gaat om mensen die herstel nodig hebben in het leven.

God verandert mensen

Ik geloof echt dat God mensenlevens verandert. Ik geloof zelfs dat God het ook doet en dat God het met een vingerknip kan doen, maar ik geloof niet dat God in de regel zo werkt. God zal grote dingen doen in mensenlevens. Hij kan en zal het doen in jou en mijn  leven, groter zelfs dan we ooit zouden verwachten en voor mogelijk hebben gehouden, maar waar we een mensenleven voor nodig hebben gehad zal  niet in een dag en een nacht veranderen.

Wij hebben horloges , maar God heeft de tijd. het is niet goed wanneer iemand vanuit niets iets wordt.  we hebben het nodig om te groeien en ons te ontwikkelen. We hebben het nodig om te vallen en weer op te staan.  Het is een proces welke we nodig hebben om te ontdekken op wie we  kunnen bouwen en wie we zijn. 

In proces

Natuurlijk begint het met het maken van de juiste keuzes, maar  daar begint het proces.  We gaan anders denken, voelen en reageren, maar we hebben het proces nodig om te leren  hoe we denken en hoe dit te veranderen . hoe ons denken en ons voelen gekoppeld zit. en hoe we ondanks onze gevoelens toch door onze daden  toch betekenis geven aan de keuzes in ons leven.

Gods geest werkt door ons heen als we leren hem de ruimte te geven in ons leven.  we leren langzaam maar zeker om te vertrouwen op Hem.

Zonder zijwieltjes

net als een kind dat leert fietsen . eerst met  zijwieltjes nog. Later zonder de wieltjes, maar met vader die erachteraan loopt om te zorgen dat het lieve kind niet valt. Maar ergens  in de tijd laat vader het kindje los  en zal ze zelf  moeten fietsen. Vader  let op haar en  schreeuwt haar na dat ze voorzichtig moet zijn. “Voorzichtig  met de bocht!, kijk uit voor die auto!”

God is niet anders. Hij neemt ons bij de hand , maar langzaam maar zeker  zullen we los moeten gaan. dat kost tijd, laten  we leren luisteren naar Gods stem om niet te vallen, niet  verkeerd te gaan  en te botsen en … uiteindelijk leren we bepaalde dingen helemaal zo te doen zoals ze horen.