H.E.L.P.

Ik moet denken aan een lied van Ralph van Manen. Het lied zegt:

Ik ben altijd bang, dat het water stijgt,
Hoger dan mijn lippen
Dat de dreiging blijft, ik ben altijd bang
Voor de stemmen in mijn hoofd
Voor niet doen wat je belooft,
Voor het donker, voor de zon
Dat het alweer ophoudt
Voordat het begon

Voor meer klik hier.

Soms staat het water ons aan de lippen en weten we niet wat te doen. wat doe je in zo’n situatie?  Hoe ga je om  met allerlei  dingen in het leven die je doen beseffen dat je  slechts een klein mensje bent die niet is opgewassen tegen de reuzen op je weg, in je leven?  wat nu als in een diep dal zit en rondom je zijn de bergen? Wat nu als je het helemaal niet meer ziet zitten en er geen uitweg meer is. wat nu als je moe bent, uitgeblust, teleurgesteld geraakt?

“Dit is wat de Heilige Geest tot mijn hart zegt, spreekt David Wilkerson: ‘Sta stil, wacht af en zie hoe de Heer redding brengt’.” Hij wijst vervolgens op de Bijbeltekst Exodus 14:13-14. ‘Vreest niet, houdt stand, dan zult gij de verlossing des HEREN zien, die Hij u heden bereiden zal. De HERE zal voor u strijden, en gij zult stil zijn’. Dit is de houding van geloof ten tijde van een calamiteit. Wat kon Israël nog doen aan de oever van de Rode Zee? Het leger van farao rukte op. Aan weerszijden was het volk omgeven door bergen. Voor hen uit een diepe zee. Het volk schreeuwde het uit tot Mozes: ‘Doe iets’. Kon Gods volk de zee laten verdwijnen? Konden zij de bergen vlak maken? Konden zij het grote en machtige leger van farao bestrijden? Het volk bevond zich in een uitzichtloze en beangstigende positie. Gods volk trilde van angst. En in dat uur van angst en wanhoop komt het Woord van God, dat in het kort hierop neer komt: ‘Sta stil. Vrees niet. Dit is het uur van de redding. Jullie gaan meemaken hoe een wereldmacht neergeworpen wordt. In dit uur zal Ik voor jullie strijden. Bewaar je kalmte. Sta stil en aanschouw Mijn werk’.”

Soms zakt de moed ons in de schoenen. Soms weten we het even niet. ik denk dat we dat allemaal wel kennen . iedereen kent momenten dat het lijkt of alles verloren lijkt. Momenten dat het lijkt alsof de adem je wordt benomen.  We proberen nog te redden wat er te redden valt, maar we weten niet wat er gaat gebeuren.  Het lijkt uitzichtloos, maar toch is er nog die laatste uitroep. Een schreeuw een kreet misschien God help me. Heer ik kan het niet. God laat U zien.  Kom mijn ongeloof te hulp.  Heer geef me hoop. Wees mij nabij….

En opeens is Hij er in onze diepste nood. Een nieuwe weg door onbekend gebied. Over grond waar niemand ooit heeft gelopen.  Frisse lucht waar de adem ons werd afgesneden. Rust in de onrust. Vrede in ons te midden van alle tumult. Hoop in een hopeloze situatie. Zicht in het donker. Redding voor verlorenen. Jezus!

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s