tot je een ons weegt!

Lezen: romeinen 1:18-20

Veel mensen zeggen zoiets als:“we zijn gelovig”. Gelovig zijn klinkt als een twijfelachtig gebeuren. Het lijkt er op dat we het wel geloven, maar we zijn er niet echt zeker van. Anderen zeggen het meer subtiel, we geloven wel dat er iets is. Geloven lijkt in deze beide situaties iets van zekerheid scheppen voor het geval er inderdaad iets zou zijn. Stel je voor dat God bestaat.

God bestaat!

Dat God bestaat staat vast. Je weet dat ook. Je gedachten kunnen je aan het twijfelen maken, je kunt net zo lang denken en verkeerde dingen doen en daarmee jezelf in de weg staan om te herstellen.

Je kunt weten dat God bestaat. Hoe? Door gewoon om je heen te kijken! Door de vogels te horen het gras  te ruiken (het is nu voorjaar), maar ook door de sneeuw  te voelen.  de wind in je haren, door het zonnetje.

nadenken tot je een ons weegt!

Je kunt met gewoon een helder verstand nadenken over het feit hoe dat deze wereld tot stand is gekomen. Je mag het natuurlijk rationaliseren met allerlei theorieën, maar uiteindelijk zul je uitkomen bij God.

Als je dat weet en beseft, dan kun je ook de stap nemen om je aan Hem over te geven. Gelovig zijn is nog niet daadwerkelijk deel hebben aan Hem. Een relatie met hem hebben. Helaas hebben we een ernstige tekortkoming als mens, we hebben moeite met het feit ons over te geven aan Hem.

overgave

Overgave is dat we met alles, met de goede zaken, met de slechte zaken, bij Hem komen. Hem belijden dat we met wat we zijn en wat we hebben en wat we doen beter af zijn bij Hem. Dat Hij beter weet hoe wij ons leven kunnen runnen.dan wij  zelf.

 We zijn niet in staat onszelf te herstellen. We denken vaak dat de pijn wel over gaat. Maar we weten allemaal dat diepe wonden niet zomaar over gaan. Sterker nog, wonden gaan etteren en zweren als we er niets aan doen.

keuzemoment!

Ik hoop dat als je je nog niet hebt overgegeven aan Hem je dat binnenkort zult gaan doen. Het zal je helpen te groeien, te ontwikkelen, je zult een andere weg inslaan en met ons verder kunnen reizen op de weg naar bruikbaarheid. De weg van herstel, de weg van Jezus,  de weg van navolging.

 

Heer ik weet niet meer zo goed wat ik er van moet denken. Ik geloof het wel, maar in mijn hart kan ik het niet echt aanpakken lijkt het wel. Het kwartje valt niet. Heer toch wil ik een oprechte relatie met U aangaan. Mijn  ogen openen voor de dingen die U in mijn leven wil gaan doen.  Heer ik belijd dat ik het niet meer alleen kan en wil doen. Dat ik fouten heb gemaakt. Ik wil ze vandaag nog bij u brengen in gebed. Heer ik wil bovenal dat ik mezelf niet meer slechts een gelovige noem, maar Uw kind. Ik besef dat ik dat vanaf nu dat ook mag zijn. amen

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s