Appeltje Eitje?

In wezen is het niet zo raar dat  veel mensen vaak zuchtend hun schouders ophalen als het gaat om geloven.  Veel mensen zien er immers uit alsof het geloof hen geen enkele vreugde schenkt in het leven.  natuurlijk kunnen ze  ook slechts de buitenkant bekijken, maar deze ziet er dan ook uit alsof ze op de een of andere manier zich probeert vast te klampen aan allerlei overtuigingen waar ze eigenlijk zelf niet echt in gelooft.

Uiterlijke schijn

We kunnen wel stellen volgens mij dat  veel  gelovigen, christenen hun leven proberen vorm te geven aan de hand van wat de Bijbel hen leert, maar tegelijk kun je stellen dat hier een probleem opduikt voor veel mensen.  immers veel mensen zijn zich niet echt bewust van wat zonde  inhoudt en al helemaal niet  wat het doet in hun eigen leven. 

Overspel, en liegen bijvoorbeeld zijn zaken die duidelijk zichtbaar worden als het openlijk gebeurt. (ik moet even denken aan het gastblog van blogger  Paul Abspoel op Staat Geschreven. ) het zijn zaken waar veel gelovigen zich verre van proberen te houden. En dit is een goede zaak, maar wat ik er mee wil zeggen is dat wanneer gelovigen zich werkelijk bewust  zouden worden  van de realiteit  welke in hun hart leeft en eens werkelijk bereidt zouden zijn om  te zien of ze zich niet ook schuldig maakt aan meer subtiele vormen van de zonde, dan zouden ze ontdekken dat ze niet minder zondigen als degene die zichtbaar overspel pleegt of als degene die voortdurend liegt.

ontkenning

Ik geloof dat de eerste en grootste zonde van de mens is het ontkennen  schuldig te zijn.  wanneer we werkelijk zouden willen veranderen  op welk gebied van ons leven ook, dan zullen we moeten  stoppen onszelf wijs te maken dat we  in wezen niet zo slecht zijn.

Als ons uitgangspunt is dat we het best aardig doen in het leven en onze relaties met anderen zijn we in wezen even fout als iemand die liegt. We verstoppen onszelf in wezen voor wie we werkelijk zijn.  wanneer we dat maar lang genoeg doen dan  gaan we het wellicht zelfs geloven, wat niet inhoudt dat de leugen waarheid zal worden. een leugen is een leugen en blijft onwaar.

Wanneer we liever de leugen  geloven dan de waarheid staat dat gelijk aan overspel. We dienen niet meer God, maar de leugen. Pas wanneer we bereidt zijn  onder ogen te zien dat we totaal de controle niet hebben zoals we veelal denken dat we ze hebben, wanneer we eerlijk  zijn dan wordt het niet gemakkelijker, de beerput gaat immers open. We worden geconfronteerd met onze diepste pijn, verdriet , onze boosheid, wrok, bitterheid, onze moeiten…

we zijn niet anders dan anderen

Gelovigen zijn niet zoveel anders dan niet gelovigen. Ook hun keuzes zijn beperkt en schieten tekort.  Het oppoetsen van de buitenkant is  als het ware een bekentenis van de zonde in hun hart. Het is liegen ten opzichte van de ander . we zeggen als het ware ik ben beter als jij. Doe zoals ik. we zeggen in wezen ik weet wel hoe het in elkaar zit. ik kan het allemaal zelf wel in dit leven. eigenlijk zeggen we zoiets als; appeltje eitje?

daarmee geven we  aan dat we  eigenlijk ons heil wel zullen bewerken.  Daarmee kom ik weer terecht bij mijn vorige blog. Wat kunnen wij bewerken?  Wat is de hoop die wij voor onszelf  achteruit kunnen zetten? Geld, macht, ???? uiteindelijk zul je zien dat ook dat hopeloos is en we slechts onze hoop in Christus kunnen vinden.

Een gedachte over “Appeltje Eitje?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s