Het ontmoeten van Vrede.

Wat kunnen mensen soms vast zitten in de realiteit van het leven van alle dag.  soms kan alles rondom ons zo… enorm druk  zijn dat we door de bomen als het ware het bos  niet meer zien. Waarom laten we het vaak eerst  zover komen dat  we in werkelijke nood komen totdat  we God zoeken.

Misschien komt dat omdat we denken onszelf te kennen en te weten hoever we kunnen gaan. misschien denk je dat de oplossing je wel komt aanwaaien. Persoonlijk denk ik dat de meeste mensen gewoonweg een ander niet  tot last willen zijn en zeker God niet.

Het meest logische het eerst?

Als we het moeilijk hebben kunnen we er op verschillende manier mee omgaan.  We kunnen het op onze eigen wijze proberen, maar het ook doen met Gods hulp. Meestal doen we vooral datgene wat het meest logisch lijkt en als het ware voor handen is op dat moment, maar we doen onszelf vaak tekort en we worden een richting op gestuurd die we achteraf vaak niet in  zouden willen slaan en die ons soms nog verder in de tumult brengen dan we  eigenlijk voor ogen hadden.

Eigenlijk verlangen we naar  rust, regelmaat  en reinheid , maar door niet die stilte , tijd met God , Hem te ontmoeten lijkt het wel of de wereld  nog drukker , voller , razender,  wordt. we raken steeds meer gedesoriënteerd en slaan op de vlucht.

Opzij, maak plaats…

Ik moet als ik aan zulke situaties denk vaak denken aan het liedje van Herman van veen. Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats we hebben ongelofelijke haast… we moeten rennen vliegen, duiken vallen en weer opstaan. We  kunnen nu niet blijven , we kunnen nu niet langer blijven staan…. Een andere keer misschien , dan blijven we wel praten… etc…

De wereld van vandaag is drukker dan ooit. Standhouden in deze wereld zonder God is moeilijk. Er is veel leed onder mensen.  er zijn meer  relatie die stuk lopen, meer mensen die  gebukt gaan onder  depressies en leed dan we ooit voor mogelijk hadden gehouden.

Misschien komt het door de media dat we ons er steeds meer bewust van worden . misschien is het de tijdsgeest. Ik geloof inderdaad dat we in een tijd leven dat we mogen uitzien naar de komst van de Messias.

De binnenkamer in

Tot dan zullen we de rust moeten zoeken bij hem in onze binnenkamer. De plek waar we totaal alleen met God kunnen zijn in alle tumult van deze wereld.  een plek die ons nooit kan worden afgenomen.  De plek voor mensen die hartzeer hebben, die bang zijn, die eenzaam zijn , die dorsten naar eeuwig water.

Veel mensen blijven rennen , ze lopen weg voor hun gevoelens , hun gedachten, hun verantwoordelijkheden, hun werkelijke verlangens. ze zien geen heil in  de rust  die we enkel bij God kunnen vinden.

Vrede ontmoeten

Eerlijk gezegd is het ook niet gemakkelijk om  in alle rust God te zoeken. we worden dan immers ook nog eens geconfronteerd met wie we zelf zijn. wanneer we  dat niet echt gewend zijn  lijkt het soms of ons leven nog voller en drukker wordt. we komen immers in  contact met onze  meest gevreesde gevoelens en verlangens. we ontdekken hoe  we verlangen naar herkenning en  erkenning.

Ik geloof echter dat wanneer we werkelijk God zullen zoeken in de drukte van deze wereld we  werkelijk Vrede zullen ontmoeten. een vrede die ons leidt  door diepe duisternis en de tumult van deze wereld. we zijn God niet tot last. Hij zal de last van ons afnemen. De last heeft Hij in Christus reeds voor ons gedragen.  Is dat niet prachtig en geruststellend?

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s