vriend, jij bent de moeite waard!!!

Is het leven werkelijk de moeite waard om het te leven? veel mensen vragen zich dit  letterlijk af. Ze vragen zich af of het leven niet meer te brengen heeft dan wat ze  op het moment ervaren.  Soms lijkt alles  grijs en grauw.  Oorlogen en  honger,… en God? God lijkt mijlen ver van ze verwijderd en alle antwoorden  hebben ze al gehoord en alle standaard opmerkingen kennen ze nu langzamerhand ook wel.

Als alles tegen zit.

Wat dan nu? Wat moet je met je leven als alles donker lijkt, jij je  eenzaam voelt en er niemand is die je schijnbaar de hand reikt. Waar is God in dit alles? ben jij nu gewoon degene die alles tegen heeft in het leven? heeft de ander gewoon vet veel geluk?

Wanneer twee mensen op weg gaan zullen ze beide dezelfde weg afleggen, toch zal elk van hen het anders beleven.  De één zal geloven dat wat er gaandeweg gebeurt, hoe pijnlijk het ook mag zijn, een belofte in zich heeft van hoop. De ander zit in zak en as bij dezelfde gebeurtenis en ontdekt niets dan hopeloosheid.

Tussen hoop en wanhoop.

Dezelfde omstandigheden geven voor de één  een reden om te hopen en voor de ander tot wanhoop.  Natuurlijk gaat niet iedereen blanco op weg. Ieder heeft zo zijn kruis te dragen. Iedereen heeft zijn ervaringen goed en slecht, maar  een ieder heeft ook zijn keuzes te maken in het leven. het laatste is nu juist wat ons vrijheid geeft. Vrijheid om te kiezen.

We hebben de vrijheid om  nieuwe keuzes te maken, maar wat kies je nu als je schijnbaar telkens verkeerde keuzes hebt gemaakt? en zelfs wanneer de keuzes  goed waren, maar  ons leven toch een puinhoop is geworden. misschien zelf door  de schuld van anderen.  ouders  die uit elkaar gaan is niet de schuld van kinderen, maar kan toch enorm veel problemen veroorzaken.  Of als je in de steek gelaten wordt kun je daar weinig aan veranderen.  Je kunt je eenzaam gaan voelen en boos, depressief zelfs. je hoopt  op een wonder en dan nog is het de vraag of het je zal helpen als je niet zelf keuzes maakt.

Sta op en wandel!

Jezus kwam op een dag bij een man die  bij een speciaal badwater lag. Hij kon niet lopen.  Wanneer het water in beweging kwam moest hij zorgen dat hij in het water kwam dan werd hij genezen. De man echter lag er al vele  jaren en telkens als hij bij het badwater kwam was iemand hem voor geweest.  Hij was altijd te laat.

Misschien probeerde de man het zelfs niet eens meer. het was zijn  leven geworden.  tot op een dag Jezus kwam en hem ontmoette. Hij sprak met hem en zei, neem de mat waarop je altijd ligt  en sta op en wandel.

De keus lijkt gemakkelijk. De man stond op en wandelde. Zijn keus had ook kunnen zijn om te zeggen, laat me maar Jezus ik lig hier al zo lang, er veranderd toch nooit wat in mijn leven.  en hij had gelijk gehad op dat moment. Wanneer hij niet was opgestaan was er niets veranderd in zijn leven. hij was blijven liggen op dezelfde mat  bij het zelfde water.

Je bent waardevol man!

Er kan ons in het leven van alles overkomen, al dan niet door eigen schuld, wanneer we echter vasthouden aan ons recht op vergelding zal ons leven bitter worden in plaats van beter.  Vergeving is een geweldige stap op weg naar een nieuw leven voor velen. Ook al zijn we nog zo geraakt. Al dragen we de littekens in ons hart of aan ons lichaam.

Het is een belangrijke stap als je een beter leven wil. Vergeving geeft je de kans om te laten zien wie je werkelijk bent en dat je de kracht hebt om te leven zoals God dat had bedoeld. vergeving  doet ons ontdekken  dat we waardevol zijn omdat we de juiste keuzes kunnen maken.

niet vergeten.

Vergeving zegt niet dat we moeten vergeten. Soms  zullen we er mee geconfronteerd worden, maar altijd wanneer we de juiste keuzes maken zal ze ons sterker maken en uiteindelijk zal onze herinnering aan de pijn zelfs genezen.

God heeft ons vergeven. zouden wij de ander niet vergeven? moeilijk, ja natuurlijk. Begin dan met Overgave. Leg het bij God. al ben je  zelfs teleurgesteld in Hem.  Bitter is niet van Hem, maar een beter leven wel.

Vriend( je weet dat ik jou bedoel) ik hoop dat je er iets mee kunt. Please reageer als ik iets voor je kan betekenen.

Advertenties

sorry, … positief!

Des te ouder ik wordt , des te meer ik me bewust wordt  van het verband tussen wat ik zeg en denk.  Veel van wat we zeggen en doen heeft te maken met hoe we over zaken denken.  Veel van de dingen in ons leven die ons in de weg zitten hebben te maken met hoe we over bepaalde zaken denken en kunnen dus ook behoorlijk in de weg zitten. 

niet wat de mond ingaat …

Wanneer je dus negatief bent ingesteld, zal ook wat uit je mond komt weinig positief zijn en dus zal ook een hoop in je leven negatief te noemen zijn. onze woorden horend zijn we weer geneigd ze te geloven en zo blijven we hangen in onze eigen negatieve spiraal.

Ieder mens heeft die neiging om inderdaad zich negatief te uiten. Niet iedereen geeft hier aan toe, maar iedereen is geneigd het te doen.  daarom is het belangrijk om na te denken over wat we willen denken. Wellicht zullen we daarin enkel wijzigingen  moeten doorvoeren om  anders in het leven te kunnen staan.

bitter, niet beter.

Wanneer we ons voortdurend in laten met negatieve gedachten en woorden , zullen we zuurpruimen worden die ook negatieve bittere woorden spreken.  Sterker nog ons leven zal het uitstralen.  Bovendien wanneer je in deze spiraal gekomen bent zal zelfs het goede wat je doet teleurstellend zijn in de ogen van bepaalde mensen.

Het is juist zo moeilijk te doorbreken omdat we onze eigen woorden en gedachten zijn gaan geloven.  We hebben ervaringen gehad en mensen ontmoet die ze bevestigd hebben.  We denken aan de keuzes die we hebben gemaakt, en zien slechts de verkeerde keuzes, de mindere gedachten en een wereld door troebel ogen van mislukking, teleurstelling, verdriet, angst, etc…

wie bepaalt je leven?

Maar wat er ook is gebeurt in het leven, het is niet je verleden en de gebeurtenissen die je leven bepalen. We hebben God niet nodig om op te geven. we hebben Hem nodig om  door te gaan en te veranderen.  veranderen van instelling is niet eenvoudig. God  kan de dingen veranderen in je leven.  van negatief naar positief.  Daarvoor is het nodig dat we positiviteit uitspreken over ons. Maar meer nog is het te weten dat God positieve woorden over ons uitspreekt.

Hij houdt van jou . dit te aanvaarden zal niet in een ogenblik gebeuren en ook de verandering van negatief naar positief is niet een knip met de vingers. Hoewel mensen al gauw in de gaten hebben dat er iets veranderd is. zelfs vaak voor we het zelf merken.

oops… sorry!

Wees niet bang te falen. Blijf positief met vallen en opstaan. Fouten maken is niet erg.  Het begint allemaal met het woordje sorry! Wanneer je iets verkeerds zegt en je betrapt je er op is sorry het juiste woord.  Hierdoor maak je je zelf bewust van je negatieve woorden.  Je ziet ze en anderen zien dat je er aan werkt. Meer nog dan dat  je zet je hart er op.  

Spreek er met God over en vraag of Hij je hart wil veranderen en wees rustig . er zal iets gebeuren. God is een God van positiviteit. En jij maakt hier positieve keuzes.

eigenliefde

Volgens mij is een van de grootste  problemen  van de hedendaagse maatschappij, naast een gebrek aan liefde voor God, een gebrek aan eigenliefde.  Eigenliefde  is  een term die we misschien niet  zo vaak gebruiken, maar die  des al niet te min wel erg belangrijk is.  we spreken er echter over het algemeen liever niet over. We verwarren het vaak met opscheppen over jezelf of narcisme. Dit is echter totaal iets anders. 

Wanneer we onszelf liefhebben betekent dat niet dat we onszelf op een voetstuk plaatsen, maar dat we onszelf accepteren zoals we zijn. we durven dan echter niet alleen op een nederige (vaak neerbuigende)manier onszelf beschrijven, maar we durven ook noemen wie we zijn , waar we goed in zijn, wat onze goede eigenschappen zijn, etc…

heb je naaste lief…

Ons wordt altijd geleerd aan anderen te denken. Heb uw naaste lief, wordt ons in de kerk geleerd. Geweldig uitgangspunt, maar wanneer we het  ‘als uzelf’ vergeten dan loopt dit gebod spaak. We zullen dan altijd de ander ontmoeten als onderdanig in plaats van gelijkwaardig. Wanneer we anderen boven onszelf plaatsen, zullen sommigen ons  prijzen om onze dienstbaarheid, anderen zullen ons echter  als een voetveeg gebruiken.

wanneer ik probeer om zelfliefde te definiëren kom ik op zoiets als:  een bekwaamheid en bereidheid om jezelf en degene die je na staan te laten zijn wie ze verkiezen te zijn, zonder dat er iemand behaagt moet worden. Ik begrijp dat velen met zo’n definitie moeite zullen hebben. Ik probeer dan ook niet iemand te behagen, maar stel gewoon datgene op wat  m.i. belangrijk is.

wat is je zelfbeeld?

hoe kun je een ander anderen laten zijn wat ze willen zijn zonder te verwachten  dat ze zo zijn als jij dat misschien eigenlijk zo graag zou willen zien?  Door gewoonweg van jezelf te houden. Wanneer je van je zelf kunt houden en voelen dat je belangrijk, waardevol, mooi en  geliefd bent en erkent dat je er mag zijn ontdek je dat je niemand anders nodig hebt om je waarde te bewijzen. Ze hoeven dan niet meer te voldoen aan jouw ridicule eisen. Zeker zijn van jezelf maakt dat je niet langer van je zelf eist beter of anders te zijn dan wie je bent. Het beeld dat je van jezelf  en dus ook van de ander hebt gecreëerd. 

Je bent uniek en het mooie is dat wanneer je dat beseft je ook beseft dat anderen evenzo uniek zijn. wanneer we onszelf  niet liefhebben zeggen we eigenlijk “Ik mag niet uniek zijn” ik moet me aanpassen aan de ander.  waarmee je dus ook zegt dat de ander niet uniek mag zijn, jij wilt  hem of haar immers imiteren in zijn of  haar uniciteit.

hoe zit het nu precies?

In het geloof ligt dit een beetje gevoelig. Veelal wordt er gesproken over uniciteit van de mens als individu, maar tegelijk wordt er gesproken over het zijn als Christus. We worden enerzijds zijn dienstknechten, anderzijds  wordt er gesproken over geliefde zonen van God zelf. Waarmee we dus op gelijke voet zijn komen te staan met Hem.

In welk  licht moeten we dit dan bekijken? Jezus zelf heeft nooit enige afstand gecreëerd tussen Hemzelf en ons.  Hij noemde ons Zijn vrienden.  Hij heeft ons zelfs op een groter plan gezet door zeggen dat wij nog grotere dingen zouden kunnen doen Hijzelf gedaan heeft. (lees maar eens in Joh 15:15 en Joh 14:12) de manier waarop we tegen onszelf aankijken, geeft ook onze kijk weer  die we op Jezus hebben. Zijn als Jezus en ook weer niet zijn als Jezus is het eigenlijk. Geen wonder dat veel mensen niet echt begrijpen hoe het nu precies zit.

wees jezelf! ontdek je eigenwaarde.

Het wordt vaak als volgt geformuleerd: we zijn in deze wereld, maar niet van deze wereld. we mogen gewoon onszelf zijn. we hoeven ons niet meer aan te passen aan deze wereld. deze wereld is zoveel anders dan wij  zijn wanneer we onszelf inhouden om ons zelf te zijn.  wanneer we onszelf inhouden om van anderen te houden. Waneer we onszelf liefhebben zoals christus ons heeft liefgehad, betekent dat dat we van anderen kunnen houden  om wie ze zijn, in plaats van ondanks wie ze zijn.

We mogen ontdekken dat we in Christus waardevol zijn. wanneer we dat weten en ook werkelijk beseffen dan houden we niet meer van anderen vanuit een moeten, maar vanuit het ont-moeten, vanuit een verlangen de ander te leren kennen in zijn uniciteit. Hoe zouden we liefde kunnen geven als we onszelf als onwaardig, onminzaam zouden zien? In plaats van jezelf als minderwaardig te zien zou het goed zijn om positieve gevoelens te ontwikkelen ten aanzien van jezelf.

we zijn gelijkwaardig.

Trap niet in de valkuil je gedrag aan te passen ten aanzien van je eigen waarde. Wanneer je dit doet zul je ontdekken dat je  opnieuw in de valkuil trapt van de ander boven of onder je te plaatsen.  We zijn gelijkwaardig aan elkaar. Ik aan jou en jij aan mij. Zwart , blank, gelovig ,ongelovig, religieus, seksuele voorkeuren, dingen die je hebt gedaan of je zijn aangedaan, ieder mag zichzelf zijn en heeft zijn eigen last te dragen. Die last kan een lust worden wanneer je het ten goede keert. Of ik als Christen zou zeggen wanneer God deze ten goede keert in mijn leven, maar nooit zonder mijn persoonlijke  toestemming en medewerken.

vergeving of… wachten op erkenning.

In de kerk word veel gesproken over vergeving. Een van de  mooiste zaken van de kerk is de vergeving die God mensen aanbied in Jezus christus.  We moeten echter niet lichtzinnig hier mee omgaan. Vergeving is niet iets wat je tussen neus en lippen door even uitspreekt of wat je  op drukke doordeweekse dag maar even besluit. Oprecht vergeven is iets geweldigs wanneer je de vergeving van god in je leven werkelijk hebt ontdekt weet je ook hoe bevrijdend het is.

bevrijding voor jezelf en de ander

Wanneer je nu iemand die jou iets heeft aangedaan vergeeft is dat een daad van bevrijding naar de ander, maar ook voor jezelf.  we maken immers op deze manier een eind aan de negatieve band tussen ons en degene die we niet langer willen aanklagen. Het maakt onszelf ook vrij zodat we niet langer bitter zullen zijn maar dat we beter zullen worden.  hoewel sommigen beweren dat het slechts een moment opname is en dat we slechts hoeven uitspreken dat we iemand vergeven, is het m.i.  een voortdurend proces. Die natuurlijk wel begint waar we het uitspreken.

Zo lang we niet werkelijk de vergeving uitgesproken hebben over onszelf of de ander zullen we blijven lopen met de zware last van wat er is gebeurt. wanneer we echter instemmen met het loslaten van onze last, zal er verandering optreden die wellicht niet overnacht komt, maar zullen we beter worden en bitterheid zal verdwijnen.

weg tot vrijheid

Vergeving is de weg tot vrijheid. Veelal wachten we op de een of andere vorm van erkenning. We zullen het helaas veelal niet ontvangen. Jezus christus heeft veel moeten lijden omwille van ons, maar de erkenning die Hij verdiende kreeg Hij niet. tenminste niet hier op aarde door ons mensen. wanneer wij vergeven is dat net zo. Wij zullen misschien nooit de erkenning krijgen van degene van wie dat verwachten of van wie we het hopen te krijgen, maar uiteindelijk is de grootste erkenning wanneer we God zullen ontmoeten.

Maar wat is het geweldig wanneer we los kunne laten wat ons dwars zit. soms kunnen we door bitterheid zo enorm vastgegroeid zijn  aan het verleden dat we niet meer in staat zijn om werkelijk in het heden te leven met anderen of onszelf. allerlei problematiek kan ons leven letterlijk verzieken. Zowel geestelijk als fysiek als in relaties.

de invloed op ons hele wezen

Gerard Feller stelt, in een artikel op Cip , dat het belangrijk is om God in je problemen te betrekken. God heeft de mens geschapen naar geest, ziel en lichaam. …God wil ons in zware omstandigheden helpen, maar ook leren ons leven met Hem te delen, op Hem te steunen en geloof te oefenen,” zegt Gerard. “We hebben ook grote verantwoordelijkheid omdat we een tempel van de Heilige Geest zijn. In de dagelijkse stress die we kunnen ervaren mogen we oog voor anderen krijgen. Er zijn veel zwakken in de samenleving, veel christenen die het moeilijk hebben. Vanuit onze identiteit in Christus mogen we hen helpen. Een goede gezondheid naar geest, ziel en lichaam, is een groot voorrecht…

Soms echter is vergeven zo enorm moeilijk dat we niet anders kunnen dan het over te geven aan God zelf. Wanneer de ander ons niet erkent dat ons iets is aangedaan kunnen we niet anders dan het overgeven. Vergeven is dan  het loslaten en het overgeven aan god. er zal dan een proces plaatsvinden ook in het hart van de ander waar wij zelf  weinig invloed op kunnen uitoefenen. We hebben het overgegeven , God heeft ons hart reeds bewerkt en God zal ook werken aan het hart van de ander.  een prachtige gedachte die werkelijkheid kan zijn in ons leven. wanneer we bereidt zijn onszelf lief te hebben en de ander evenzo.  Een scherp mes dat aan twee kanten snijd. Een mooie uiteenzetting over vergeving en overgave vindt je op de site van Dick Baarsen.

voor een mooi lied over vergeving klik je hier

Druk, druk, druk,…

 Mijn omaatje zei altijd: de wereld is niet razend gemakt, wij maken hem razend.

Wat is leven in deze tijd ingewikkeld geworden . wat moeten we een hoop tegenwoordig. Of ..  we vinden schijnbaar dat we een hoop moeten. zelfs in kerken is het een drukte van belang. We moeten meedoen aan Alpha cursussen,  meedraaien in kringen, samenkomen om te bidden, bijbelstudieavonden, raadsvergaderingen, allerlei vormen van overleg, zaken die allemaal door iedereen erg belangrijk gevonden worden maar die het leven druk maken vol of razend zoals mijn omaatje het noemde.

To live the Godly life

Verlangen we eigenlijk niet naar een leven die een stuk simpeler en minder druk is? misschien moeten we er eens over nadenken om godsvruchtig leven te leiden. Een beetje ouderwets woord wellicht. Ik kwam het tegen nadat ik een artikel las van mark Brown n.a.v. 1 tim 6:6-10.  De Engelstalige versie noemt in  een godsvruchtig leven, een godly life, wat ik eigenlijk mooier vindt.

Waar het om gaat is dat we ons leven niet te ingewikkeld moeten maken. dat is immers wat er gebeurt wanneer we ons laten leiden door materiële zaken. Wanneer we ons laten leiden door wat anderen van ons vinden of door allerlei dingen die anderen zegen die we moeten doen terwijl we vergeten wie nu werkelijk belangrijk is.  mensen doen zichzelf en anderen tekort wanneer ze zich bezig houden met al deze zaken  maar niet met God. zelfs in de kerk kan  het verhaal gaan over God terwijl we eigenlijk veel meer bezig zijn met andere zaken zonder dat we er erg in hebben.

Zit, terug naar rust!

Laten we terug gaan naar een ander, simpele manier van leven. Watchman Nee zegt in een voordracht (welke gebundeld is in het boekje: zitten, wandelen, standhouden) dat we moeten beginnen vanuit  het zitten. Willen we God en de ander werkelijk kunnen dienen moeten we  terug naar af, naar rust, naar de ontmoeting met God. Hij noemt als voorbeeld dat God de mens pas schiep op de 6e dag. de dag voor de rustdag. De mens begon niet gelijk met van alles te doen, maar begon vanuit rust. 

Mensen zijn van goede wil. Ze willen van alles. ze willen God van harte dienen, maar vergeten  om god te ontmoeten in alle rust en lopen eigenlijk God voorbij. Ik moet zeggen dat me dat zelf ook enorm vaak gebeurt. ik probeer God te zoeken , maar voor ik er erg in heb ben ik al weer bezig met allerlei zaken zonder dat ik de rust van god daarin ervaar.  Druk , druk , druk…

Veranderen door ontmoeting

Op zo’n moment zouden we gewoon er voor moeten kiezen om de stilte te zoeken. even terug naar rust. Terug naar af. Terug naar de alpha, het begin. Teug naar god zelf.  Hoe druk we ook zijn en wat er ook in ons omgaat, wanneer we door de bomen het bos niet zien misschien, dan is God er. Hij is de plek om op adem te komen. even rusten en zitten bij hem maakt de dag anders.  We veranderen van iedere werkelijke ontmoeting met hem.

samen één.

DeBijbel spreekt over het feit dat we als gelovigen samen één lichaam zijn samen één lichaam. dat is eigenlijk toch best bijzonder. mensen hebben elkaar nodig. Hoewel velen zullen zeggen dat we niet op anderen moeten bouwen en dat we zelf keuzes moeten maken, kunnen we niet zeggen dat we ze niet nodig hebben. 

gebruik maken van de mogelijkheden

Ik denk zelfs dat we veel meer gebruik van elkaars inzichten, gaven, talenten, wijsheden,  kracht, durf, vrijmoedigheid zouden moeten maken.  juist wanneer we durven erkennen dat we niet alles zelf kunnen, maar dat we elkaar tot hand en voet moeten zijn, maakt dat we sterker zullen zijn als ooit te voren.

Hoe kunnen we de liefde van christus in deze wereld laten zien? Ik geloof dat dit enkel kan als we  niet voorstaan op onze eigen inzichten, maar dat we leren luisteren naar het Hoofd, Jezus zelf.  Daarvoor zullen we echter elkaar moeten aansporen en met elkaar moeten samenwerken.

bereidheid tot dienstbaarheid

Wanneer we de bereidheid hebben om onszelf kwetsbaar te maken ten opzichte van de ander, laten zien dat we niet overal even goed in zijn, laten we zien dat we de ander nodig hebben.  Dit is een positieve houding. Dit houdt namelijk in dat zowel wijzelf als degene die we nodig hebben een dienende houding zullen moet tonen.

Wanneer we de ander uitnemender achten als onszelf in bepaalde zaken is erkennen dat we mensen zijn en dat we misschien goed zijn op bepaalde gebieden, begiftigd zijn, maar dat niemand gelijk is. ieder mens is authentiek. 

de sterke tilt de zwakkere op

Daarom zullen we ook acht moeten geven op elkaar.  De sterke op de zwakkere. En de achtergestelde zullen we  op moeten liften en wanneer we teveel zelf in het voetlicht komen, zullen we m.i.  de keus moeten maken om misschien even naar achteren te stappen.

Dit is het koninkrijk van God. het is toch geweldig dat God ons aan elkaar heeft gegeven.  tot steun en gemeenschap.  We kunnen niet  zonder elkaar.  Natuurlijk kun je zeggen dat een lichaam zonder arm of been zou kunnen, maar tegelijk zullen we dan moeten constateren dat  we gehandicapt zijn.

er is werk te doen

Met andere woorden kun je zeggen dat het lichaam altijd kreupel is of ziek omdat ze nooit compleet is. er zijn zoveel mensen die nog niet tot het lichaam behoren dat we nog genoeg te doen hebben om ze te bereiken.  We zijn misschien kreupel, gebroken , moe geslagen,  koud geworden, maar samen zullen we er aan moeten werken om te herstellen en anderen te roepen om deel uit te maken van het lichaam.

Daarvoor is Jezus immers gekomen. Hij zegt:

 ‘De Geest van de Heer rust op mij, want hij heeft mij gezalfd. Om aan armen het goede nieuws te brengen heeft hij mij gezonden, om aan gevangenen hun vrijlating bekend te maken en aan blinden het herstel van hun zicht, om onderdrukten hun vrijheid te geven,  om een genadejaar van de Heer uit te roepen.’

Luc 4:18-19

wat is je vrucht?

God dienen is meer dan slechts Zijn naam zo nu en dan eens noemen. God dienen is meer dan op zondag naar de kerk, maar God dienen is veel meer dan slechts geloven dat Hij bestaat.   Niet iedereen die God ,Vader noemt  of  die de clichés kan opzeggen aangaande geloof en leven qua kerk is ook daadwerkelijk een volgeling, navolger of discipel van Jezus.

aan de vrucht kent men de boom

Werkelijk dienstbaar zijn in de naam van Jezus betekent dus meer dan aan het eind van je gebed te zeggen… “in Jezus naam, amen”.  

Wanneer we in Jezus naam handelen zullen ook de vruchten in Jezus naam zijn. aan de boom kent men immers de vrucht. De vrucht die  we in Jezus naam dragen zal voor eeuwig zijn. wanneer we slechts voor eigen aanzien en inzichten werken zal de vrucht ook slechts op onszelf gericht zijn.

je mag jezelf zijn.

Wanneer we Jezus willen volgen in alles . wanneer we werkelijk met Hem willen leven, betekent dit niet dat we precies zo zouden moeten handelen als Jezus dat deed. We zullen moeten leren om  vanuit onze eigen persoonlijkheid in samenwerking met Gods Geest te handelen.  Met andere woorden we zullen vanuit de diepe ontmoeting, relatie met Hem mogen handelen. 

God heeft een ieder persoonlijk heel speciaal gemaakt. gemaakt voor een speciale taak. Wat die taak is , is ons niet altijd heel duidelijk, maar wel wat onze houding daarin zou moeten zijn.  namelijk dienstbaarheid. Dit betekent dat we niet  onze eigen wil voorop stellen, niet onze eigen verlangens bovenaan de lijst plaatsen, maar die van God en onze naaste. 

dienstbaarheid vanuit relatie

Wat is het geweldig dat we God mogen dienen vanuit deze relatie met Hem. Dat we daardoor ook relaties mogen bouwen en zo samen een gemeenschap mogen vormen.  Gods Geest is daar waar we in Jezus naam samenkomen. Dat wil zeggen waar we vanuit wat Hij ons leerde God mogen dienen op een manier waarin we onszelf mogen zijn.

God heeft een ieder van ons geroepen. Hij kent je naam. Hij vraagt je om zijn discipel te zijn. Hij heeft in jouw iets bijzonders gelegd.  De vraag is echter of je het wil aanvaarden. In Jezus naam mag je een speciaal en geliefd kind van God zijn.  In Jezus naam mag je uitdragen wat Hij in je heeft willen leggen, maar hier is een ommekeer voor nodig.

bekeren is navolgen

Misschien ken je Hem al en volg je Hem, maar misschien ken je Hem nog niet, denk er eens over. Kiezen is soms enorm lastig, maar in Jezus naam, vanuit het verlangen Hem te dienen, te eren met jouw persoonlijk leven kan een enorme verandering teweeg brengen.  Je mag gewoon , Ja , tegen Hem zeggen en leven in dienstbaarheid aan God en aan de ander vanuit relatie, vanuit ontmoeting.

Dienen doe je niet als eenmans actie, maar in een verband. Een verband die we gemeente noemen.  Hoewel dingen soms wat door elkaar lopen qua  kerke en werk, kunnen we zeggen dat wanneer we samen met anderen Hem dienen we deel zijn aan de gemeente.  Wanneer we luisteren naar wat God tot ons te zeggen heeft en we dit uitdelen aan anderen zijn we deel van dat lichaam.

terug naar de kern. Jezus!

Moeten we terug naar de nieuwtestamentische  gemeente?  Ik denk dat we gewoon terug moeten naar God en naar zijn liefde voor ons. Wanneer we bereidt zijn hiervan uit te delen, zijn we dan een zogenaamde nieuwtestamentische gemeente? Misschien, maar wat voorop staat is dat mensen Opnieuw God leren kennen als een liefdevolle Vader, die zo enorm veel van ons houdt dat Hij zijn Zoon voor ons heeft gegeven.  waar Jezus naam in alle oprechtheid en openheid en waarachtigheid wordt verkondigd , waar we onszelf mogen zijn in Jezus naam daar is Jezus door Zijn Geest in ons midden.

welk merk dragen we?

Daarbij gaat het er niet om dat we charismatisch zijn of evangelisch, baptisten of  lid van een vrije groep, pkn , vrijgemaakt of Rooms katholiek,  het gaat er om dat we God willen dienen met de liefde van Jezus Christus die door de Geest in ons is. met anderen woorden ons merk is niet een van de bovenstaande filialen, maar Christus. wanneer we hem liefhebben mogen we onszelf christenen noemen.

Misschien dat je het gevoel over hebt gehouden om  van alles te moeten.  Ik spreek echter over ontmoeten , maar toch kun je het idee hebben dat je van alles moet en komen er allerlei gedachten bij je op om  God te dienen , maar wanneer we god willen dienen is het goed daarbij de rust ter harte te nemen.  Te luisteren en wellicht via het lege midden te gaan.   zoek de stilte. Het gaat niet om wat je doet, maar om wie je bent. jij mag jezelf zijn in Hem.

Moeder Theresa zei:

De vrucht van stilte is gebed,

De vrucht van gebed is geloof,

de vrucht van geloof is liefde,

 de vrucht van liefde is dienstbaarheid,

 de vrucht van dienstbaarheid is vrede

 Uit het boek:  Moeder theresa, de weg van eenvoud